มกล้าจากบรรดายอดนักรบของแผ่นดินเพื่อไปรับตัวองค์หญิงสิบสามผู้สูงศักดิ์มาเข้าพิธี
ต้องยอมรับว่าแม้เวลาจะกระชั้นชิด แต่พวกเขาก็ทำงานกันได้อย่างคล่องแคล่วว่องไวยิ่ง
“ท่านอ๋องฉี พวกข้าน้อยมาปรนนิบัติท่านเพื่อผลัดเปลี่ยนอาภรณ์และปรนนิบัติการล้างหน้าบ้วนปากขอรับ” หลังจากเฮ่อเจิ้งเทียนกลับมาได้เพียงครึ่งถ้วยน้ำชา เสียงจากหน้าประตูก็ดังขึ้น
เมิ่งฉีฮ่วนไม่เอ่ยตอบ เขายังคงเก็บหมากที่เหลือค้างอย่างสงบนิ่ง ก่อนจะเริ่มกระดานใหม่กับเจียงหมิง
ทางด้านเจียงหมิงนั้นพ่ายแพ้จนเริ่มปล่อยวาง ช่วงเวลานี้เขาไม่เคยชนะเมิ่งฉีฮ่วนได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ภายใต้การเคี่ยวกรำของเมิ่งฉีฮ่วน ฝีมือเดินหมากของเขาก็พัฒนาขึ้นกว่าเมื่อก่อนอย่างมาก
คนในห้องยังคงเดินหมากอย่างใจเย็น คนข้างนอกเมื่อเห็นเมิ่งฉีฮ่วนไม่ตอบคำจึงตะโกนเรียกซ้ำอีกสองสามครั้ง แต่เมิ่งฉีฮ่วนก็ยังคงทำเพิกเฉย
เขาทิ้งให้คนข้างนอกคอยจนเริ่มมีการสบถด่าเบา ๆ เมิ่งฉีฮ่วนจึงค่อยส่งสัญญาณให้เฮ่อเจิ้งเทียนไปเปิดประตู
ทุกวันนี้เมิ่งฉีฮ่วนใช้เวลาตลอดทั้งวันทั้งคืนอยู่ในห้องของหลี่เยว่หาน โดยให้หลี่เยว่หานนอนบนเตียงและมีฉากกั้นสองบานตั้งกั้นไว้เป็นสัดส่วน จากจุดที่เขานั่งเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมาก็จะมองเห็นหลี่เยว่หานได้ทันที ซึ่งจากมุมอื่นจะมองไม่เห็นนางเลย
ด้วยเหตุนี้ แผนการแรกเริ่มของคนข้างนอกที่คิดว่าหากเมิ่งฉีฮ่วนเกิดเปลี่ยนใจกะทันหัน พวกเขาจะจับตัวหลี่เยว่หา
