กับความแค้นที่สั่งสมมานานปีในใจของฝานเอ๋อร์ ยามนี้ถือว่าเขาชนะเดิมพันไปแล้วครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งที่เหลือ ก็ต้องรอดูจุดจบของตระกูลฮาลี่แห่งเหลียวปี้เลี่ยตงหลังจากนี้
เช้าวันต่อมา องค์หญิงสิบสามก็นำกำลังคนบุกมาถึงเรือนพัก ขณะนั้นเมิ่งฉีฮ่วนเพิ่งจะทานมื้อเช้าเสร็จ โดยมีฝานเอ๋อร์ยืนอยู่ด้านข้างด้วยท่าทางอิดโรย เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้นอนมาทั้งคืน
“ข้าอยากรู้นักว่าท่านอ๋องฉีต้องการสื่ออะไรกันแน่” เมื่อองค์หญิงสิบสามเห็นฝานเอ๋อร์ยืนหน้าตาสลดอิดโรยอยู่ข้าง ๆ นางก็คาดเดาไปเองว่าเมื่อคืนเมิ่งฉีฮ่วนคงบังคับให้ฝานเอ๋อร์ฝังเข็มรักษาหลี่เยว่หานทั้งคืนเป็นแน่
“หืม?” เมิ่งฉีฮ่วนล้างมือพลางเหลือบมององค์หญิงสิบสามด้วยสายตาเรียบเฉย “ข้าเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า การที่องค์หญิงสิบสามบุกรุกเข้ามาในเรือนพักของข้าแต่เช้าตรู่เช่นนี้ มีจุดประสงค์อะไรกันแน่”
“ท่านอ๋องฉีส่งคนไปลักพาตัวพี่ฝานเอ๋อร์มาจากในวังถึงที่นี่ ท่านไม่คิดจะให้คำอธิบายกับข้าหน่อยหรือ!” ในที่สุดองค์หญิงสิบสามก็หมดความอดทน แม้นางจะไม่กังวลว่าฝานเอ๋อร์จะพูดอะไรออกมา เพราะนางเป็นคนวางยาจนฝานเอ๋อร์เป็นใบ้ด้วยมือตัวเอง แต่นางก็โกรธมากที่แผนการที่วางไว้ถูกทำลายจนพินาศหมดสิ้น ซึ่งมันทำให้นางหงุดหงิดใจอย่างยิ่ง
“ข้าเคยบอกตั้งแต่ตอนมาถึงเหลียวปี้เลี่ยตงแล้วว่า ข้ามาที่นี่เพื่อรักษาพระชายา ในเมื่อองค์หญิงสิบสามไม่ยอมให้แม่นางฝานเอ๋อร์มารักษาเมียขอ
