บทที่ 499 แผนลับ
“หรือว่าไม่ใช่?” เมิ่งฉีฮ่วนยังคงกล่าวด้วยความมั่นใจ “หากไม่ใช่อ่อนแอ แล้วเหตุใดหลายปีมานี้เหลียวปี้เลี่ยตงถึงต้องคอยขอให้กองทัพชายแดนตงฮั่นของข้าช่วยปกป้องเมืองให้ หรือจะบอกว่า… ที่ผ่านมาพวกเจ้าเพียงแค่แสร้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อตบตาผู้อื่นกันแน่?”
“ท่าน…” องค์หญิงสิบสามเพิ่งตระหนักได้ว่าตนเองพลั้งปากเสียทีไปเสียแล้ว “ขอให้ท่านอ๋องคืนตัวพี่ฝานเอ๋อร์ให้แก่ข้าแต่โดยดี และตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เราจะกลับมาทำตามข้อตกลงเดิมคือการฝังเข็มให้หวังเฟยทุก ๆ สามวัน มิเช่นนั้น… ต่อให้ต้องฆ่าฝานเอ๋อร์ทิ้ง ข้าก็จะไม่ยอมให้หวังเฟยสุดที่รักของท่านมีโอกาสได้ฟื้นคืนมาเด็ดขาด!”
ยามนี้ในใจขององค์หญิงสิบสามมีเพียงความคิดที่จะแย่งตัวฝานเอ๋อร์กลับมาไว้ในกำมือให้ได้ นางจึงพลั้งปากออกมาไม่หยุด ซ้ำถ้อยคำที่ใช้ยังปราศจากความเคารพยำเกรงต่อเมิ่งฉีฮ่วนผู้เป็นอ๋องจากมหาอำนาจแม้แต่น้อย
นั่นเพราะหว่านอู้เซิงคือสมบัติล้ำค่าของแผ่นดิน ยามนี้ราชสำนักเหลียวปี้เลี่ยตงยังรวบรวมหว่านอู้เซิงมาไว้ในมือได้ไม่ครบถ้วน ดังนั้นฝานเอ๋อร์จึงยังตายไม่ได้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ก่อนที่ราชสำนักจะมั่นใจว่าได้หว่านอู้เซิงมาครบแล้ว ฝานเอ๋อร์จะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
“แม่นางฝานเอ๋อร์” แววตาของเมิ่งฉีฮ่วนฉายความโกรธเกรี้ยวออกมาวูบหนึ่งก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว เขากลับไปมีท่าทีสงบนิ่งแล้วหันไปกล่าวกับฝานเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านข้
