ิงสิบสามกลับส่งคนมาแจ้งว่า ช่วงนี้ภายในราชสำนักเกิดความวุ่นวาย จ้าวปันสือไม่ยอมให้นางออกจากวังตามอำเภอใจ แม้แต่จะมาที่นี่ก็ยังมาไม่ได้
“ท่านอ๋อง องค์หญิงสิบสามตั้งใจจะบีบเราชัด ๆ เลยครับ”
เจียงหมิงเอ่ยขึ้นซึ่งเป็นเรื่องที่ใครก็ดูออก
“อืม ตอนนี้ยังห่างไกลจากช่วงเวลาที่พวกชนเผ่าเร่ร่อนจะเริ่มบุกโจมตีนัก แต่ก็ไม่แน่เหมือนกัน เพราะอากาศปีนี้แปรปรวนกว่าปีก่อน ๆ อีกอย่างราชสำนักเหลียวปี้เลี่ยตงก็ใช่ว่าจะไม่มีการป้องกันเมืองชายแดนเลย เป็นไปได้ว่าพอนางไม่ได้ประโยชน์จากทางเรา ก็เลยหันไปเร่งเสริมกำลังป้องกันแทน” เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้สนใจกิจการภายในของแคว้นเหลียวปี้เลี่ยตงเลยแม้แต่น้อย จุดประสงค์ที่เขามาที่นี่ชัดเจนมาก นั่นคือการรักษาหลี่เยว่หาน
เขาวางตัวเป็นเพียงชินอ๋องแห่งแคว้นตงฮั่น แม้แคว้นเหลียวปี้เลี่ยตงจะเป็นประเทศราช แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไปก้าวก่ายกิจการภายในของผู้อื่น
แม้ว่าในความเป็นจริงจะทำได้ แต่มันก็ไม่มีความจำเป็น มีแต่จะสร้างความบาดหมางระหว่างประเทศราชกับประเทศแม่เสียเปล่า ๆ
ในเมื่อองค์หญิงสิบสามเคยบอกว่าต้องให้แม่นางฝานเอ๋อร์ฝังเข็มต่อเนื่องถึงห้าปี แม้คำพูดนั้นอาจจะดูเกินจริงไปบ้าง แต่เมิ่งฉีฮ่วนก็ปักใจเชื่อว่าอีกฝ่ายคงไม่กล้าปล่อยให้หลี่เยว่หานเป็นอะไรไปง่าย ๆ
มิฉะนั้น แคว้นตงฮั่นย่อมมีข้ออ้างที่จะส่งทหารมาบดขยี้ประเทศราชเล็ก ๆ แห่งนี้ให้สิ้นซากได้ทันที
แต่หากวันนี้ไม่ได้ฝังเข
