บทที่ 491 องค์หญิงสิบสามต้องการสิ่งใด
หลังจากเข็มถูกฝังลงไปได้ไม่นาน เมิ่งฉีฮ่วนก็สังเกตเห็นว่าดวงตาของหลี่เยว่หานที่แน่นิ่งมานานแสนนานนั้นมีการเคลื่อนไหว!
แม้ว่านางจะยังไม่ได้ลืมตาขึ้นมา แต่เขามั่นใจอย่างที่สุดว่าดวงตาของนางขยับจริง ๆ!
การที่ดวงตาขยับนั้น เป็นข้อพิสูจน์ว่านางจะฟื้นขึ้นมาในเร็ว ๆ นี้ใช่หรือไม่?
เมื่อคิดได้ดังนั้น ขอบตาของเมิ่งฉีฮ่วนก็เริ่มแดงก่ำด้วยความตื้นตันใจ
ทว่าความจริงกลับไม่ได้งดงามเช่นนั้น ฝานเอ๋อร์เฝ้ารอเวลาหลังจากฝังเข็มไปได้ประมาณหนึ่งก้านธูป
ในช่วงเวลาหนึ่งก้านธูปนี้ ไม่เพียงแต่เมิ่งฉีฮ่วนเท่านั้น แม้แต่องค์หญิงสิบสามก็ยังสงบเสงี่ยมเจียมตัวอย่างหาได้ยาก ไม่ได้ก่อเรื่องวุ่นวายใด ๆ
เมื่อเวลาผ่านไปจนครบกำหนด ฝานเอ๋อร์จึงเริ่มถอนเข็มออกตามลำดับ
น่าประหลาดนักที่เข็มซึ่งเดิมทีดูดำสนิทนั้น เมื่อถูกถอนออกมากลับกลายเป็นสีเงินแวววาวไปทั้งเล่ม เมิ่งฉีฮ่วนจึงเพิ่งได้ตระหนักในตอนนั้นเองว่าที่แท้ฝานเอ๋อร์ใช้เข็มเงินในการรักษา
แต่เหตุใดตอนแรกเข็มเงินถึงได้ดูดำมืดเช่นนั้น?
หลังจากถอนเข็มทั้งหมดออกแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนก็กลั้นหายใจ ตาไม่กระพริบแม้เพียงวินาทีเดียว เขาจ้องมองหลี่เยว่หานที่นอนอยู่บนเตียงอย่างจดจ่อ หวังเพียงให้นางลืมตาขึ้นมามองเขาบ้าง แม้จะเพียงแค่แวบเดียวก็ยังดี
แต่นางกลับยังคงนิ่งเงียบ
หลี่เยว่หานขยับดวงตาเพียงแค่ช่วงสั้น ๆ หลังจากที่ฝานเอ๋อร์เริ่มฝังเข็มเท่านั
