ปยังห้องของหลี่เยว่หานด้วยความร้อนใจ เขารีบเร่งเสียจนสะบัดมือขององค์หญิงถังออกโดยไม่รู้ตัว ทิ้งให้องค์หญิงที่ถูกลืมไว้เบื้องหลังยืนฮึดฮัดด้วยความขัดใจอยู่นาน
เมื่อกลับมาถึงในห้อง หลี่เยว่หานยังคงนอนหลับใหลอย่างสงบเงียบ
ฝานเอ๋อร์ไม่รอช้า นางเดินตรงไปที่เตียงแล้วหยิบเข็มยาวประมาณหนึ่งนิ้วออกมาจากกล่องยา เข็มนั้นไม่รู้ว่าทำมาจากวัสดุใดแต่มันมีสีดำสนิท
จากนั้นนางก็เลิกแขนเสื้อของหลี่เยว่หานขึ้น แล้วเริ่มฝังเข็มลงไปตามจุดชีพจรทีละเข็มๆ หลังจากฝังเป็นแถวที่แขนเสร็จแล้ว นางก็นำเข็มอีกหลายเล่มมาฝังที่ขมับทั้งสองข้าง รวมถึงบริเวณเหนือหน้าอกตรงกระดูกไหปลาร้า
ทุกท่วงท่าของนางนั้นเบามือและเชื่องช้า เมิ่งฉีฮ่วนกลั้นหายใจเฝ้าดูทุกขั้นตอนด้วยใจที่ปวดร้าวเหลือเกิน
เยว่หานของเขา… ต้องมาเจ็บตัวเพราะถูกเข็มทิ่มแทงอีกแล้ว…