มีความสามารถล้นฟ้าเพียงใดก็ไม่อาจออกไปได้เอง และหากเจ้ายังคงรั้งอยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานนานเกินสามเดือน มิตินี้จะเริ่มเรียกคืนพลังผู้ครอบครองโดยอัตโนมัติ เพื่อรอคอยการปรากฏตัวของเจ้านายคนใหม่”
คำพูดนี้ทำให้หลี่เยว่หานถึงกับนิ่งอึ้งไปทันที “แดนราชันไร้เทียมทานดึงข้าเข้ามาเพื่อปกป้องข้าไม่ใช่หรือ แล้วเหตุใดจึงต้องเรียกคืนพลังผู้ครอบครองเพื่อรอเจ้านายคนใหม่ด้วยเล่า?”
“เพราะแดนราชันไร้เทียมทานไม่ใช่สิ่งของที่ไร้ชีวิต แต่มันคือศาสตราเซียนที่มีจิตวิญญาณในตัวเอง ย่อมรู้จักแสวงหาผลประโยชน์และหลีกเลี่ยงอันตราย หากเจ้าในฐานะเจ้านายไร้ซึ่งความสามารถในการปกป้องตนเอง จนแดนราชันไร้เทียมทานต้องสิ้นเปลืองพลังปราณในโลกภายในเพื่อคุ้มครองเจ้า เช่นนั้นเพื่อความอยู่รอดของมิติ มันย่อมเลือกที่จะตัดขาดพันธสัญญาจากเจ้าของเดิม”
บรรพชนเหยี่ยวดำเอ่ยพลางขยับปีกทั้งสองข้างที่กว้างกว่าห้าเมตรบดบังแสงอาทิตย์ไว้เบื้องหลัง ขนสีดำขลับของเขาเป็นประกายระยับยามต้องแสงแดด
“เรื่องพวกนี้ เจ้าเด็กถังซีฝานนั่นไม่ได้บอกเจ้าหรือ?” เขาถามซ้ำเมื่อเห็นเธอเงียบไป
“อืม” หลี่เยว่หานพยักหน้าส่งเดช เมื่อลองคำนวณเวลาดู เธอเข้ามาอยู่ในแดนราชันไร้เทียมทานเกือบสองเดือนแล้ว นั่นหมายความว่าเหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งเดือนครึ่ง เธออาจจะต้องติดอยู่ที่นี่ไปตลอดกาล
ในอดีต แดนราชันไร้เทียมทานเคยเป็นสมบัติประจำแคว้นตงฮั่นมานานถึงสามร้อยปีโดยไม่มีเจ