านสะดุ้งใจขึ้นมาทันที
‘เจ้าตัวแสบ! นี่มันวางหลุมพรางรอข้าอยู่นี่เอง!’
นางอ่านนิยายเซียนมาตั้งเท่าไหร่ ในนิยายมักจะเขียนว่า คนที่นำทางเข้าสู่การบำเพ็ญ หากคิดจะลงมือทำอะไรกับผู้ฝึกก่อนจะถึงขั้นสร้างรากฐานย่อมเป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ โดยที่ผู้ถูกกระทำไม่มีวันล่วงรู้ได้เลย!
หากนางหลงเชื่อถังซีฝานไปบำเพ็ญเพียรจริง ๆ ไม่แน่ว่าในไม่ช้าเขาอาจจะพลิกกลับมาเป็นนายเหนือหัวแทนก็เป็นได้
เมื่อคิดได้เช่นนั้น หลี่เยว่หานจึงมองถังซีฝานด้วยสายตาพินิจพิจารณาอีกครั้ง เจ้าเด็กคนนี้ยามจะซื่อบื้อก็ซื่อบื้อจนน่าใจหาย แต่ยามจะมีเล่ห์เหลี่ยมก็แพรวพราวเสียจนน่ากลัว ดูท่าการบำเพ็ญเพียรคงเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว
แต่หรือว่านางจะต้อง… ไปฆ่าเหล่าคนกลายเป็นสัตว์ป่าเหล่านั้นจริง ๆ?
พอนึกถึงตรงนี้ หลี่เยว่หานก็พาลนึกไปถึงครั้งแรกที่นางได้พบกับเมิ่งฉีฮ่วน
ในตอนนั้น เขาล่อหมาป่าตัวใหญ่ออกมาจากป่า แล้วพวกเขาทั้งสองก็ร่วมแรงกันสังหารมัน เมิ่งฉีฮ่วนยังคิดจะแบ่งเนื้อหมาป่าให้นางด้วย แต่นางไม่ได้รับไว้
ต่อมาเมื่อนางแต่งเข้าสู่ หมู่บ้านไป๋อวิ๋น เมิ่งฉีฮ่วนก็มักจะเข้ามาล่าสัตว์ในแดนราชันไร้เทียมทานอยู่บ่อยครั้ง เพื่อนำไปแลกเป็นเงิน
แม้ถังซีฝานจะบอกว่าไม่ใช่สัตว์ป่าทุกตัวที่เป็นคนกลายเป็นสัตว์ป่า แต่ใครจะไปรู้ว่าในตอนนั้นพวกเขาได้สังหารคนเหล่านั้นไปบ้างแล้วหรือไม่
เพราะในตอนนั้นคนกลายเป็นสัตว์ป่ายังไร้ซึ่งจิตสำนึกความเป็น
