สัญญาณมือให้ เฮ่อเจิ้งเทียนรีบปีนขึ้นรถม้า สะบัดแส้ควบม้าทะยานออกไปภายใต้แสงจันทร์ทันที
“เกิดอะไรขึ้น!” เฮ่อเจิ้งเทียนถามเสียงดัง
“หลังจากคนบนรถม้าคันนั้นตายหมด แมลงกู่ก็พากันคลานออกมา ข้ากับท่านอ๋องอาศัยแสงจันทร์มองดู เห็นพวกมันกำลังมุ่งหน้ามาที่รถม้าของพวกเรา เจ้าเอาผงยาติดตัวไปหมด ข้าไม่กล้าแม้แต่จะก้าวออกจากรถ! ยังดีที่ท่านอ๋องโยนระเบิดมือออกไปลูกหนึ่ง คำนวณเวลาดูแล้วยามนี้คงระเบิดพอดี!”
คำอธิบายของเจียงหมิงที่ดังมาจากด้านหลัง ทำเอาเฮ่อเจิ้งเทียนเหงื่อกาฬไหลพรากด้วยความตกใจ
เดิมทีเขาไม่รู้จักระเบิดมือ แต่เจียงหมิงรู้จัก เพราะมันเป็นสิ่งที่เจียงหมิงประดิษฐ์ขึ้นมาเอง มีสายชนวน จะระเบิดช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่กับความยาวของสายชนวน พวกเขาพกติดตัวมาไม่น้อยเพื่อป้องกันเหตุสุดวิสัย
ใครจะนึกว่าเหตุสุดวิสัยจะเกิดขึ้นกับคนกันเอง และต้องนำของสิ่งนี้มาใช้กับสหายร่วมทาง
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เฮ่อเจิ้งเทียนก็ปาดหน้าปาดเหงื่อพลางเร่งควบรถม้าให้เร็วขึ้นไปอีก
ท่ามกลางทุ่งหิมะอันหนาวเหน็บ แม้แรงระเบิดจะทำลายรถม้าคันนั้นได้ ทว่าแมลงกู่จำนวนมหาศาลเหล่านั้นย่อมถูกแรงระเบิดกระเด็นไปทั่วทุกทิศทางเช่นกัน สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือเร่งฝีเท้าให้เร็วที่สุด เพื่อไม่ให้แมลงเหล่านั้นตามทัน พวกเขาจึงจะปลอดภัย
เขาสะบัดแส้ควบม้าต่อไปจนกระทั่งฟ้าสาง ในที่สุดเมิ่งฉีฮ่วนก็สั่งให้หยุดรถ
เบื้องหลังคือป่าเขารกช้าง เดิมทีเม
