ันไปทันที มันตกอยู่ในอาการเหม่อลอยคล้ายสับสนไปเป็นเวลานาน
มันกินเวลานานมากจริง ๆ จนกระทั่งผ่านไปสองวันเต็ม จิ้งจอกตัวนั้นถึงได้เอ่ยประโยคแรกออกมา “ไอ้หยา… นี่ข้า… ฟื้นคืนชีพหรือนี่?”
“ลองบอกข้าทีว่ารู้สึกอย่างไรบ้าง” ในช่วงสองวันที่ผ่านมาหลี่เยว่หานไม่ได้กังวลเรื่องการหาทางออกไปเลย เพราะถังซีฟานบอกแล้วว่าแดนราชันไร้เทียมทานดึงดวงจิตนางเข้ามาเพราะสัมผัสได้ว่านางกำลังจะตาย และนางก็เชื่อมั่นว่าเมิ่งฉีฮ่วนไม่มีทางปล่อยให้นางตายเด็ดขาด เขาต้องหาทางช่วยนางได้อย่างแน่นอน
อีกทั้งนางยังรู้ว่าเวลาในสองมิตินี้เดินไม่เท่ากัน การที่นางอยู่ที่นี่นานขนาดนี้ ข้างนอกอาจจะเพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วยามเท่านั้น
สรุปสั้น ๆ คือ นางมีเวลาเหลือเฟือที่จะรอ
“มัน… เป็นความรู้สึกที่ประหลาดมาก…” จิ้งจอกมองหญิงสาวแปลกหน้าด้วยสายตาที่ยังไม่คลายความระแวง “เจ้าคือคนที่ช่วยข้าไว้หรือ?”
“อย่าเข้าใจผิด ข้าแค่ต้องการรู้รายละเอียดเกี่ยวกับแดนราชันไร้เทียมทาน แต่เจ้าม้าบื้อตัวนั้นอธิบายไม่ค่อยรู้เรื่อง ข้าเลยต้องหาคนกลายสภาพตัวอื่นมาถามแทน” หลี่เยว่หานมองจิ้งจอกที่เกือบจะลุกขึ้นมายืนด้วยสองขาพลางเอ่ยอธิบายสั้น ๆ ตรงไปตรงมา
เพราะในช่วงสองวันที่ผ่านมา ถังซีฟานได้แอบกระซิบบอกนางว่า มนุษย์มีนิสัยใจคออย่างไร เมื่อกลายสภาพก็จะกลายเป็นสัตว์ประเภทนั้น เช่น จิ้งจอก ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าก่อนหน้านี้จะเป็นคนที่เจ้าเล่ห์เพทุบายมาก
