บทที่ 463 แดนราชันไร้เทียมทาน
ทว่าปฏิกิริยาตอบโต้ของเสียงนั้นก็รวดเร็วไม่แพ้กัน หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงหัวเราะแผ่วเบาก็ดังขึ้นอีกครั้ง “ต่อให้เจ้าเดาถูกแล้วจะทำไม ในเมื่อ ‘แดนราชันไร้เทียมทาน’ แห่งนี้กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ต่อให้เจ้าใช้เวลาทั้งชีวิต ก็อย่าหวังว่าจะหาพบว่าร่างจริงของเปิ่นจั้วอยู่ที่ใด”
‘ที่แท้สถานที่แห่งนี้มีชื่อว่า แดนราชันไร้เทียมทาน ไม่ใช่พื้นที่หลิงฉวน’
“ถ้าอย่างนั้น สิ่งของที่เป็นภาชนะรองรับแดนราชันไร้เทียมทานแห่งนี้ ก็มีชื่อเรียกเดียวกันอย่างนั้นเหรอ?”
“เหอะ” เสียงแค่นหือในลำคอที่เปี่ยมไปด้วยความโอหังดังขึ้น ราวกับว่าสิ่งที่หลี่เยว่หานถามออกมานั้นเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ
แต่คำตอบนี้กลับทำให้หลี่เยว่หานจับใจความสำคัญบางอย่างเพิ่มขึ้นได้อีกหนึ่งเรื่อง
หลี่เยว่หานเข้ามายังมิตินี้ได้ผ่านทางลัญจกรหยกตามตรรกะทั่วไปแล้ว หากแดนราชันไร้เทียมทานเป็นพื้นที่ภายในลัญจกรหยก ชื่อของมันก็น่าจะมีเค้าโครงของชื่อตราประทับหลงเหลืออยู่บ้าง
นางจงใจไม่เอ่ยชื่อ ‘ลัญจกรหยก’ ออกมาตรง ๆ แต่กลับเรียกว่า ‘สิ่งของที่รองรับแดนราชันไร้เทียมทาน’ แทน เพื่อใช้ความคลุมเครือทางตรรกะหลอกล่อเอาข้อมูล
ลัญจกรหยกอาจไม่ได้มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับแดนราชันไร้เทียมทานแห่งนี้ อย่างน้อยแดนราชันไร้เทียมทานก็น่าจะกำเนิดขึ้นก่อนหน้าลัญจกรหยก และมีความเป็นไปได้สูงว่าในตอนนี้ แดนราชันไร้เทียมทานได้ตัดขาดจาก
