กันนางยังคงรักษาบรรดาศักดิ์ฮั่นหรงฟูเหรินเอาไว้ และได้รับการแต่งตั้งเป็นสตรีอันดับหนึ่งของแผ่นดิน ได้รับเกียรติยศสูงสุด
ในวันมงคลสมรส จี้ซินเยว่นั่งอยู่ในเรือนเล็ก ๆ ของตนเอง นางได้ยินเสียงกลองและฆ้องดังสนั่นหวั่นไหวมาจากภายนอก ทว่าสีหน้าของนางกลับเรียบเฉยและเงียบขรึมตลอดเวลา
ทว่าในคืนวันมงคลสมรสนั้นเอง จี้ซินเยว่ได้ตัดสินใจจบชีวิตตนเองด้วยการแขวนคอภายในห้องพัก กว่าจะมีคนมาพบศพในเช้าวันขึ้นปีใหม่ ร่างกายของนางก็แข็งทื่อเสียแล้ว
เมื่อทราบข่าวการตายของจี้ซินเยว่ ท่านหญิงสกุลจี้ก็ตรอมใจสิ้นลมหายใจตามไปในวันที่สามของปีใหม่
นอกจากสองเรื่องนี้แล้ว ช่วงเทศกาลปีใหม่ที่ผ่านมานับว่าสงบสุขและรื่นเริงอย่างยิ่ง เนื่องจากอยู่ในช่วงเดือนอ้ายตามธรรมเนียมห้ามจัดงานศพหรือพิธีอวมงคล ดังนั้นศพของจี้ซินเยว่และมารดาจึงไม่มีแม้แต่การตั้งศพสวดอภิธรรม แต่ถูกนำไปฝังอย่างเร่งรีบ
แม้จะเคยรู้สึกรังเกียจจี้ซินเยว่เพียงใด แต่เมื่อนางจากไป หลี่เยว่หานก็อดที่จะรู้สึกใจหายไม่ได้
ผู้หญิงคนนี้ ขนาดตายยังมิวายทิ้งเรื่องไม่สบายใจไว้ให้ผู้อื่น…
ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน หลี่เยว่หานก็ไม่มีเวลาไปคิดเรื่องอื่นอีก
เพราะทันทีที่ผ่านพ้นคืนวันเพ็ญเดือนอ้าย หลี่เยว่หานก็รู้สึกไร้เรี่ยวแรงไปทั้งตัว เพียงสองสามวันหลังจากนั้น นางก็จมดิ่งสู่การหลับใหลอย่างเป็นปริศนา…
