็เพราะเสด็จพี่ต้องการให้ข้าคอยช่วยเหลือองค์ชายรัชทายาท ยามนี้สามัญชนจงเจิ้งเซวียนสิ้นชีพไปแล้ว องค์ชายใหญ่ที่ขาดจงเจิ้งเซวียนเป็นสื่อกลาง
ย่อมมิอาจร่วมมือกับตระกูลเฉินได้อีกต่อไป ฝ่ายองค์ชายรัชทายาทเองก็ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลเฉินอย่างเต็มที่ ภารกิจของข้าสิ้นสุดลงแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องรั้งอยู่ในเมืองหลวงอีกต่อไป”
ได้ยินดังนั้น ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นขมวดคิ้วจ้องมองเมิ่งฉีฮ่วน “เจ้า… จะไปจริง ๆ หรือ?”
“ฟังจากพระสุรเสียงของพระเชษฐา ดูเหมือนจะทรงอยากให้ข้าอยู่ต่อยิ่งนัก” เมิ่งฉีฮ่วนยกยิ้มที่มุมปาก “พระเชษฐาพยายามหาหนทางรั้งข้าไว้ในเมืองหลวงครั้งแล้วครั้งเล่า หรือว่าเป็นเพราะ… ตราหยกปี้อวี้อย่างนั้นหรือ?”
