่เพิ่งคลอดลูกมิใช่หรือ!
หากมิใช่เพราะมีจวนกั๋วกงซึ่งเป็นบ้านเดิมของเจ้าตาคอยคุ้มหัว นางคงสิ้นใจตายอยู่ข้างนอกไปนานแล้ว! มิพักต้องพูดถึงเรื่องที่นางต้องเลี้ยงดูลูกน้อยถึงสองคนด้วยตัวคนเดียว
ดูสารรูปที่นางออกมายืนอยู่ในวันนี้สิ ร่างกายซูบผอมอ่อนแรงราวกับลมพัดเบา ๆ ก็จะล้มลงไปกองกับพื้น นางคงต้องแบกรับความน้อยเนื้อต่ำใจมามากมายมหาศาลเพียงใดกัน!
“เจ้าคิดว่าลูกนอกคอกที่มุดหัวออกมาจากท้องเจ้า เปิ่นหวังจะยอมรับอย่างนั้นหรือ?” เมิ่งฉีฮ่วนแค่นยิ้มเย็นชา “เปิ่นหวังมิได้ขาดแคลนสตรีที่จะมาปรนนิบัติให้กำเนิดบุตร ที่เปิ่นหวังมาในวันนี้ ก็เพียงเพราะทำตามพระราชโองการเท่านั้น!”
“พระราชโองการอย่างนั้นหรือ?” หลี่เยว่หานหัวเราะเยาะ “ยามที่เจ้าได้รับฐานะชินอ๋องคืนมา เงื่อนไขของฝ่าบาทก็คือให้เจ้าหย่าขาดกับสตรีชาวป่าชาวเขาอย่างข้า และขับไล่อาอี้กับอาหนิงสองพี่น้องออกจากจวนใช่หรือไม่!”
ได้ยินเช่นนั้น เมิ่งฉีฮ่วนก็ได้แต่เม้มริมฝีปากนิ่งเงียบ
ชาวบ้านโดยรอบต่างพากันใจหายวาบ ที่แท้ฉีอ๋องมิใช่ชายโฉดอย่างที่พวกเขาคิด! การจะได้กลับคืนสู่ตระกูลบรรพชนเป็นเรื่องใหญ่หลวงเพียงใด ฮ่องเต้ของพวกเขากลับใช้เงื่อนไขเช่นนี้มาแลกเปลี่ยนกับฉีอ๋อง ตัวเขาคงต้องเจ็บปวดร้าวรานใจเพียงไหนกันหนอ!
“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว!” เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยปากอีกครั้ง น้ำเสียงที่คนอื่นได้ยินกลับฟังดูอ่อนแรงลงหลายส่วน “เปิ่นหวังไม่มีวันรับพี่น้องค
