ิงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาว ที่ดินทำกินต่างว่างเปล่า ทุกครัวเรือนเริ่มเตรียมตัวข้ามผ่านเหมันต์และฉลองปีใหม่ ครอบครัวที่ขัดสนเงินทองจึงเริ่มคำนวณเสบียงสำรองแล้วแบ่งส่วนที่เหลือมาแลกเป็นเงินทอง
นั่นส่งผลโดยตรงให้ราษฎรส่วนใหญ่ในเมืองเหลือเสบียงติดบ้านไว้เพียงพอกินไปวัน ๆ เท่านั้น ไม่มีใครคาดคิดว่าร้านเสบียงของทางการจะมีวันขาดแคลนสินค้า เพราะนั่นคือร้านค้าของราชสำนัก ต่อให้ขาดแคลนเสบียงจริง ก็ยังสามารถกว้านซื้อจากพ่อค้าเสบียงรายใหญ่เจ้าอื่นได้
ทว่าความผิดพลาดกลับอยู่ตรงจุดนี้นี่เอง
หลี่เยว่หานกว้านซื้อเสบียงจากพ่อค้าเจ้าอื่นไปจนหมดสิ้นนานแล้ว แม้แต่ตามบ้านเกษตรกรก็ถูกกว้านซื้อไปถึงเจ็ดแปดส่วน เดิมทีการเคลื่อนไหวใหญ่โตเช่นนี้ย่อมต้องถูกตรวจพบ แต่กลับเกิดเหตุการณ์ห้องใต้ดินหอหรูอี้ขึ้นเสียก่อน องค์ชายรองหลบหนีออกจากเมืองหลวงจนมีการสั่งปิดเมือง
ตลอดเดือนที่ปิดเมืองนั้น ทั่วทั้งเมืองหลวงตกอยู่ในบรรยากาศตึงเครียด อย่าว่าแต่การทำธุรกิจเลย แม้แต่คนจะออกมาเดินเล่นตามท้องถนนยังแทบไม่มี ในสถานการณ์เช่นนี้ การที่ร้านค้าเสบียงหลายเจ้าจะปิดร้านหนีภัยไปก่อนจึงเป็นเรื่องปกติธรรมดายิ่งนัก
ส่วนเสบียงในคลังของพวกเขาจะถูกขายหมดไปแล้วหรือไม่นั้น ใครจะไปรู้ได้ และไม่มีใครโง่พอที่จะเปิดเผยยอดเสบียงคงเหลือของตนเองออกมา
แม้แต่ต่อหน้าราชสำนักก็เช่นกัน
ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ร้านค้าเสบียง
