ลี่หรงหรงอีก ชีวิตของทั้งคู่จึงตกต่ำลงเรื่อย ๆ
ปีนี้หิมะตกเร็วอย่างผิดปกติ เมื่อไม่กี่วันก่อนหลี่ต้าเฉิงพลาดท่าตกลงไปในแม่น้ำขณะทำงาน เมื่อกู้ร่างขึ้นมาได้เขาก็หนาวสั่นจนไร้สติ หวังเฟิ่งจำต้องเอาเงินที่เหลือเพียงน้อยนิดไปซื้อยา แต่มันก็ช่วยได้เพียงประคองอาการให้เขายังคงสลบไสลอยู่อย่างนั้น
พายุหิมะโหมกระหน่ำต่อเนื่องมาหลายวัน หวังเฟิ่งต้องรับจ้างซักผ้าจนมือทั้งสองข้างเต็มไปด้วยแผลพุพองจากความเย็นจัด นายจ้างเห็นแผลมีเลือดซึมกลัวว่าจะทำเสื้อผ้าสกปรกจึงไม่จ้างนางอีก
หวังเฟิ่งมองร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของสามีพลางป้อนข้าวต้มที่เหลือเพียงครึ่งชามใส่ปากเขาไปทีละช้อน นี่คือเสบียงสุดท้ายของพวกเขาแล้ว หากยังไร้หนทางทำมาหากิน สองสามีภรรยาคู่นี้คงไม่อาจผ่านพ้นฤดูหนาวอันโหดร้ายนี้ไปได้
