บทที่ 424 หอเทียนฝานถูกพังพินาศ ออกตามหาจี้หยาง
เมื่อได้ฟังคำกล่าวนี้ หลี่เยว่หานก็มิได้มีความเห็นคัดค้านประการใด นางเพียงพยักหน้าให้คุณหนูลานเล็กน้อย ถือเป็นการทักทายตามมารยาทแล้ว
ทว่าคุณหนูลานกลับทำท่าทางกระเง้ากระงอดออเซาะ “ท่านแม่ ข้ายังมิได้แต่งงานออกเรือนนะเจ้าคะ อีกอย่างน้องเยว่หานก็เป็นคนที่มีลูกมีเต้าแล้ว หากให้ข้าไปนั่งเย็บปักถักร้อยในห้องของนางแล้วเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ผู้อื่นย่อมจะมองว่าน้องเยว่หานเป็นคนไม่รู้จักความนะเจ้าคะ”
หลี่เยว่หานเหลือเวลาอีกไม่กี่วันก็จะครบกำหนดอยู่ไฟหลังคลอด คุณหนูลานจึงต้องการหลีกเลี่ยงสิ่งอัปมงคลตามความเชื่อ หลี่เยว่หานย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี และฟางจื่อหลานเองก็รู้ซึ้งแก่ใจ
เดิมทีฟางจื่อหลานตั้งใจจะดึงความสัมพันธ์ระหว่างหลี่เยว่หานกับอวี๋ลานให้ใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่พอได้ยินบุตรสาวเอ่ยเช่นนั้น นางก็ตระหนักได้ว่าตนเองทำเรื่องเกินจำเป็นไปเสียแล้ว “ไอ้หยา ดูสิ… ข้านี่มันเลอะเลือนนัก ลานเอ๋อร์ เจ้าไปหาจิ่นเอ๋อร์แล้วนั่งเย็บผ้าด้วยกันเถอะ น้องเยว่หานของเจ้ายังร่างกายอ่อนแอ หลับไปตั้งสองวันกว่าจะฟื้น ข้าที่เป็นแม่ต้องคอยดูแลนางให้มากหน่อย”
อวี๋ลานมิได้ปฏิเสธ นางย่อกายคำนับอย่างเรียบร้อยก่อนจะเอ่ยว่า “ก็จริงเจ้าค่ะ น้องเยว่หานเพิ่งหย่าขาดกับฉีอ๋องได้เพียงสองวัน ท่านอ๋องก็รับชายารองเข้าจวนเสียแล้ว แถมยังเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งที่เคยมีชื่อเสียงเคียงคู่กั
