บทที่ 423 หลี่เยว่หานผู้ตื่นจากนิทรา
หลี่เยว่หานฟื้นคืนสติขึ้นมาในบ่ายวันที่สองหลังจากที่นางถูกส่งตัวมายังจวนซิงกั๋วกง
ยามที่ลืมตาตื่น นางรู้สึกเพียงว่าเรี่ยวแรงเหือดหายไปทั่วร่าง ทว่าพอจะอ้าปากเรียกคังโหรวและหมิงจู นางก็ตระหนักได้ทันทีว่าตนเองไม่ได้อยู่ในจวนแม่ทัพอีกต่อไป
ในช่วงเวลาที่เมิ่งฉีฮ่วนไม่อยู่บ้าน หลี่เยว่หานจดจำทุกรายละเอียดของจวนแม่ทัพได้ขึ้นใจ ต่อให้เป็นห้องที่ธรรมดาที่สุดนางก็จำได้ แต่ห้องที่นางนอนอยู่ในตอนนี้กลับตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงด้วยความเก่าแก่ภูมิฐาน ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นกำยานอ่อน ๆ ซึ่งไม่มีทางเป็นจวนแม่ทัพอย่างแน่นอน
นางอยู่ที่ไหนกัน?
“จงเจิ้งเหวินจั๋วผู้นี้คิดจะทำอะไรกันแน่!” เสียงสตรีที่คุ้นเคยแว่วมาจากนอกห้องด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธขึงและเจือไปด้วยความเหนื่อยใจ “ส่งเยว่หานมาที่นี่ก็ช่างเถอะ แต่เหตุใดต้องรับสตรีหม้ายมาเป็นชายารองด้วย? เขาขาดแคลนสตรีนักหรืออย่างไร?”
“ฮูหยิน เจ้าใจเย็นก่อน” เสียงของอวี๋เจ๋อฟางเอ่ยปลอบฟางจื่อหลาน “ฉีอ๋องกำลังสนับสนุนองค์ชายสาม ส่วนตระกูลเฉินเดิมทีเป็นคนขององค์ชายสอง ยามนี้องค์ชายสองถูกขังคุกและองค์ชายใหญ่กลับมาแล้ว การที่ฉีอ๋องรับจี้ซินเยว่เข้าจวนก็เพื่อดึงขั้วอำนาจตระกูลเฉินมาเป็นพวกขององค์ชายสาม มิเช่นนั้นหากองค์ชายใหญ่ล้างมลทินให้องค์ชายสองได้สำเร็จ ขุมกำลังมหาศาลของตระกูลเฉินย่อมต้องตกไปอยู่ในมือขององค์ชายสอง
