บทที่ 421 ฉีอ๋อง
ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นตรัสไม่ผิดเลยแม้แต่นิด เมิ่งฉีฮ่วนกุมอำนาจในการระดมพลจากค่ายทหารรอบนอกเข้าปิดล้อมเมืองหลวงได้ทุกเมื่อจริง ๆ
การเข้าวังในวันนี้ นอกเหนือจากการยื่นฎีกาเพื่อกดดันให้ฮ่องเต้สืบสวนจงเจิ้งเซวียนอย่างถอนรากถอนโคนแล้ว จุดประสงค์หลักอีกประการคือการทวงคืนฐานะที่แท้จริงของตนเอง ฐานะนี้… หากเขาไม่ต้องการเขาก็สามารถละทิ้งมันไปได้ แต่เขาจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนหยิบฉวยมันไปเหยียบย่ำเล่นตามใจชอบ
ในอดีตเขาไม่เคยใส่ใจ เพราะมองว่ามันเป็นเพียงชื่อนอกกาย หากคนในตระกูลจงเจิ้งยังพอมีดีอยู่บ้าง การช่วยสนับสนุนหลานชายผู้ปรีชาสามารถขึ้นครองบัลลังก์แล้วตนเองปลีกวิเวกไปใช้ชีวิตตามป่าเขาก็นับว่าเป็นเรื่องดีไม่น้อย
ทว่าตอนนี้เขาไม่อาจเพิกเฉยได้อีกต่อไป ในเมื่อทั้งผู้ที่กุมอำนาจอยู่และผู้ที่กำลังตะเกียกตะกายขึ้นสู่อำนาจต่างก็คิดจะเอาชีวิตเขา และขยาดกลัวเขาประหนึ่งสัตว์ร้าย เช่นนั้นเขาก็จำเป็นต้องทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของตนเองกลับมา
หากเขาจะต้องตาย เขาก็ไม่ได้ห่วงอาลัยชีวิตตัวเองนัก แต่เขาไม่ต้องการให้หลี่เยว่หานต้องมีชะตากรรมเหมือนพระชายา ที่ต้องกลายเป็นหม้ายตั้งแต่ยังเยาว์และต้องกัดฟันเลี้ยงลูกมาเพียงลำพัง โดยมีเพียงยศถาบรรดาศักดิ์ว่างเปล่าคอยค้ำคอไปชั่วชีวิต เรื่องนั้นมันช่างโหดร้ายต่อนางเกินไป
เขาทนเห็นนางเป็นเช่นนั้นไม่ได้จริง ๆ
เมื่อกลับมาถึงจวนแม่ทัพ เมิ่งฉีฮ่วนได้เชิญนายพลซานจ
