องการกำจัดจงเจิ้งเสียนเพื่อขึ้นครองบัลลังก์ เขาแอบสร้างอิทธิพลและสะสมความมั่งคั่งมานานปี แต่การจะยึดอำนาจนั้นมีเพียงเงินอย่างเดียวไม่พอ ต้องมีกองกำลังหนุนหลังที่แข็งแกร่งด้วย
ในตอนนั้นเขายังไม่อยู่ในสายตาของตระกูลชุย ดังนั้นคนของเขาจึงฉวยโอกาสนั้นบรรลุข้อตกลงกับแคว้นเลี่ยหลาน และแอบส่งข่าวเรื่องชาติกำเนิดให้เมิ่งฉีฮ่วนทราบ หวังว่าจะสร้างความร้าวฉานระหว่างเขากับองค์ชายใหญ่ ซึ่งถือเป็นผลพลอยได้ที่คุ้มค่า
และการที่จงเจิ้งเซวียนได้รับการสนับสนุนจากแคว้นเลี่ยหลาน ก็ทำให้เขามีน้ำหนักมากขึ้นในสายตาของตระกูลชุย
เมิ่งฉีฮ่วนคิดถูกแล้ว จงเจิ้งเซวียนวางแผนมานาน และแคว้นเลี่ยหลานก็คือ ‘จุดหักเห’ สำคัญนั้น เมื่อไล่เรียงจากช่วงเวลานั้นย่อมไม่ยากที่จะตามหาเบี้ยทุกตัวที่เขาวางไว้ เพราะหลังจากได้รับการสนับสนุนจากตระกูลชุย แผนการของเขาก็ยิ่งเปิดเผยและอุกอาจมากขึ้น
เมิ่งฉีฮ่วนเรียบเรียงข้อมูลทั้งหมดลงในสมุดจนเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างรำไร
หิมะตกโปรยปรายมาตลอดทั้งคืน ยามเช้าตรู่ทั่วทั้งเมืองหลวงจึงดูราวกับภาพฝันที่งดงาม ชาวบ้านต่างออกมาถือไม้กวาด สวมชุดหนาเตอะเพื่อกวาดหิมะที่ทับถมอยู่หน้าบ้านพลางบ่นพึมพำว่าปีนี้หิมะมาช้ากว่าปกติ ยามอากาศยังไม่ทันหนาวจัด หิมะก็ชิงตกลงมาเสียแล้ว
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น เมิ่งฉีฮ่วนเดินทางออกจากจวนแม่ทัพและก้าวขึ้นรถม้าเพื่อมุ่งหน้าเข้าสู่พระราชวัง
ตามธรรมเ