ีฮ่วนเอ่ย “ในเส้นทางแห่งอำนาจ คนที่สามารถเอาตัวรอดมาได้ล้วนไม่ใช่คนโง่ แต่ข้าก็ยังอยากขอบคุณเจ้าที่บอกเรื่องชาติกำเนิดให้ข้าทราบในตอนนั้น ตอนนี้ในเมื่อข้ารู้แล้วว่าเจ้ากับจงเจิ้งเซวียนเริ่มสมคบคิดกันตั้งแต่เมื่อไหร่ เจ้าก็หมดประโยชน์สำหรับข้าแล้ว”
เมื่อได้ยิน ซานจี๋ก็หน้าถอดสี “เจ้าไม่ได้มาเพื่อคุยเรื่องชาติกำเนิดของตัวเองหรอกหรือ?!”
“ก็ใช่… และไม่ใช่” เมิ่งฉีฮ่วนลุกขึ้นยืนพลางปัดเสื้อคลุม “ข้าแค่โยนช่วงเวลาที่น่าสงสัยออกไปเพียงอย่างเดียว แต่เจ้ากลับคายเรื่องที่เจ้าร่วมมือกับจงเจิ้งเซวียนออกมาจริง ๆ ในเมื่อรู้จุดเริ่มต้นที่พวกเจ้าร่วมมือกันแล้ว
การจะตามขุดรากถอนโคนพรรคพวกขององค์ชายรองจากจุดนั้นย่อมไม่ใช่เรื่องยาก เพราะการสร้างอำนาจไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว จงเจิ้งเซวียนวางแผนมาหลายปี ย่อมต้องมีจุดหักเหที่ทำให้งานของเขาราบรื่น ขอบคุณมากที่บอกจุดหักเหนั้นให้ข้าทราบ… พักรักษาตัวให้ดี อีกไม่นานเจ้าก็จะได้กลับบ้านแล้ว”
พูดจบเมิ่งฉีฮ่วนก็หันหลังเดินออกจากเรือนรับรอง ทิ้งให้ซานจี๋นั่งอึ้งอยู่บนเตียง เขาตามความคิดของเมิ่งฉีฮ่วนไม่ทันจนยังงงว่าตนเองถูกหลอกถามจนหมดเปลือกไปได้อย่างไร
เป็นจริงอย่างที่เมิ่งฉีฮ่วนว่าไว้ หากคราวนั้นแคว้นเลี่ยหลานไม่ทำตามแผนกดดันของจงเจิ้งเสียนที่ต้องการสร้างสถานการณ์ลอบสังหารปลอม ๆ คนขององค์ชายรองที่แทรกซึมอยู่ในคณะทูตก็คงไม่มีโอกาสเข้าถึงตัวซานจี๋
จงเจิ้งเซวียนต้
