ะ” เมิ่งฉีฮ่วนพูดพลางหยุดฝีเท้า “ข้าจับกุมองค์ชายรองและเปิดโปงความผิดที่เขาทำ ในสายตาคนอื่นมองว่าข้ามีความชอบครั้งใหญ่ ทว่าอีกด้านหนึ่ง ข้าก็ทำให้ราชวงศ์ต้องเสื่อมเสียเกียรติ เดิมทีข้าจึงตั้งใจจะออกจากเมืองหลวงก่อนที่องค์ชายรองจะถูกคุมตัวมาถึง เพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหา”
“ทว่าฝ่าบาทต้องการรั้งข้าไว้เพื่อให้คอยช่วยเหลือองค์ชายใหญ่ต่อไป จึงลอบส่งคนไปเร่งการเดินทางให้นำตัวองค์ชายรองกลับมาถึงเมืองหลวงก่อนที่ข้าจะจากไป เพราะทันทีที่องค์ชายรองถึงเมืองหลวง ความผิดของเขาก็จะถูกป่าวประกาศออกไปทันที
หากข้าจากไปก่อนหน้านั้นย่อมมองได้ว่าเป็นการหลีกเลี่ยงข้อครหา แต่หากข้าหนีไปในตอนที่เขากลับมาถึงพอดี ฝ่าบาทก็สามารถอ้างได้ว่าข้าคิดก่อกบฏ แล้วล้างความผิดทั้งหมดให้องค์ชายรอง จากนั้นก็ออกหมายจับข้าไปทั่วแผ่นดิน”
“อย่ามองว่าในท้องพระโรงฝ่าบาทดูเหมือนไม่กล้าลงอาญาองค์ชายรองเลย หากเจ้ากลับมาไม่ทันเวลา ป่านนี้องค์ชายรองคงถูกตัดสินโทษประหารไปแล้ว”
จงเจิ้งอวี่ได้ฟังก็ลอบถอนใจยาว ก่อนจะกล่าวว่า “ระหว่างที่ข้านำทัพกลับมาได้รับจดหมายลับ บอกว่าคนที่คุมตัวพี่รองมานั้นเร่งเดินทางอย่างผิดปกติทั้งวันทั้งคืน ข้าเดาว่าในราชสำนักต้องเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นแน่ จึงแยกตัวนำซานจี๋ล่วงหน้ามาก่อน ไม่นึกเลยว่าเรื่องไม่คาดฝันนั้นจะเป็นพี่ใหญ่”
เมิ่งฉีฮ่วนตบไหล่จงเจิ้งอวี่เบา ๆ แล้วปลอบว่า “เจ้าไม่ต้องหดหู่ไปหรอก แม้พี่ใหญ่ของเ
