ม่
ต่อมา หลี่เยว่หานในเมืองหลวงยิ่งทำตัวบุ่มบ่าม ทำอะไรไร้หลักการ ทั้งยังสร้างหมู่บ้านผู้อพยพขึ้นใหม่
นับตั้งแต่นั้นมา เจียงหมิงจึงแน่ใจว่าหลี่เยว่หานต้องเป็นคนข้ามภพมาอย่างแน่นอน
เพราะระบบการจัดการทะเบียนบ้านที่นางร่างขึ้นมาเพื่อใช้ในหมู่บ้านผู้อพยพนั่น ก็คือกฎหมายการจัดการทะเบียนบ้านในอนาคตอย่างแน่นอน
การแบ่งกลุ่มตามจำนวนคนและที่พักอาศัย แต่ละกลุ่มชาวบ้านมีหัวหน้ากลุ่มหนึ่งคนคอยดูแลจัดการการเข้าออกของผู้คนในกลุ่ม แบ่งที่ดินตามประชากรที่อาศัยถาวร แบ่งงานตามแรงงานและแบ่งผลตอบแทนตามค่าค่าตอบแทน นี่มันไม่ใช่ระบบการทำงานในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรมหรอกหรือ!
ยิ่งเจียงหมิงมั่นใจว่าหลี่เยว่หานข้ามภพมา เขาก็ยิ่งรู้สึกประหม่าและหวาดกลัวขึ้น
เขากลัวหลี่เยว่หานรู้ว่าตนเองเป็นคนจากอนาคตเช่นกัน แต่อย่างไรเสีย ในฐานะคนที่มาจากอนาคต การได้มาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ดูน่าสมเพชเสียจริง
เขายังกลัวว่าจงเจิ้งเซวียนจะมองทะลุว่าหลี่เยว่หานเป็นคนจากอนาคต จากความเข้าใจของเจียงหมิงที่มีต่อจงเจิ้งเซวียน ทันทีที่เขารู้ว่าหลี่เยว่หานเป็นเหมือนสมบัติอันล้ำค่า เขาก็พร้อมลงมือแย่งชิงนางมาเป็นของตนอย่างแน่นอน
ฉะนั้น ทุกครั้งที่จงเจิ้งเซวียนถามเจียงหมิงเพื่อยืนยันว่า หลี่เยว่หานเป็นคนจากอนาคตหรือไม่ เจียงหมิงก็จะพูดอ้อมค้อม ต่อมา หลังจากที่จงเจิ้งเซวียนค้นพบว่าหม้อไฟมีอยู่จริง โดยไม่ต้องให้เจียงหมิงยืนยัน จงเจิ้งเซวียนก็ต
