งเจิ้งเซวียนตาย เขาจะไม่มีวิธีรักษาลูกชายให้หายได้อีกต่อไป ดังนั้นแม้ว่าเจียงหมิงจะมีไอเดียแปลกใหม่เต็มท้อง แต่กลับค่อย ๆ ฝังกลบมันไว้ท่ามกลางความสงสัยแบบวันต่อวันของจงเจิ้งเซวียน
ครั้งนี้ที่ติดตามจงเจิ้งเซวียนหนีออกจากเมืองหลวง เจียงหมิงเตรียมพร้อมแล้ว
เขาจะลากจงเจิ้งเซวียนเข้าสู่นรกด้วยมือของตนเอง!
“เจียงหมิง” จงเจิ้งเซวียนซึ่งหลับตาพักผ่อนอยู่ตลอด พลันเอ่ยขึ้น ทั้งที่ดวงตายังคงปิดสนิท
“ตั้งแต่ตอนที่ข้าอายุสิบปี เจ้าอยู่ติดตามข้ามาโดยตลอด ระหว่างทางเกิดเรื่องราวมากมายเช่นนั้น เจ้าเคยโทษข้าว่าใจโหดเหี้ยมบ้างหรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เจียงหมิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวตอบว่า “องค์ชายเหตุใดจึงทรงคิดเช่นนั้น ข้าน้อยมิได้มีใจสองใจต่อพระองค์มานานแล้ว”
“หากเจ้าคิดได้เช่นนั้นจริงก็ดี” จงเจิ้งเซวียนกล่าว พลางเหมือนจะถอนหายใจแผ่วเบา
“หากวันใดข้าเกิดเป็นอะไรไป พิษกู่ในร่างของเจ้าและบุตรชายเจ้าก็จะกำเริบขึ้นทันที ภายในไม่กี่ลมหายใจ ก็จะทำให้พ่อกับลูกตายอย่างไม่เหลือซาก”
เจียงหมิงตกตะลึงสุดขีด!!!
