บทที่ 393 ดำเนินการตามแผน
การวิเคราะห์และข้อสงสัยของเมิ่งฉีฮ่วนไม่ใช่ว่าจะไร้เหตุผล
ประการแรก จงเจิ้งเสียนเป็นคนระมัดระวังโดยธรรมชาติ ไม่เช่นนั้นจะไม่สามารถดำเนินการในราชสำนักมาหลายปีโดยไม่เปิดเผยตัว
ประการที่สอง ตลอดเส้นทางนี้จงเจิ้งเสียนพยายามกวาดล้างร่องรอยการเคลื่อนไหวของตนเองให้หมดสิ้นเท่าที่จะทำได้ ไม่มีทางที่เขาจะประมาทเมื่อมาถึงเมืองหนิงฉือ
ประการสุดท้าย แม้ว่าคนแคว้นเหลี่ยหลานจะปรากฏตัวที่เมืองหนิงฉือจะเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจมาก แต่จนถึงบัดนี้ นอกจากทหารประจำเมืองแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้พบร่องรอยของคนแคว้นเหลี่ยหลานมากนัก แม้แต่คนแคว้นเหลี่ยหลานที่เข้าออกไห่หลานหยวน ก็เป็นทหารที่ประจำการบนกำแพงเมืองในตอนกลางวัน
จากนี้จะเห็นได้ว่า เมืองหนิงฉือเป็นเพียงกลอุบายของจงเจิ้งเสียนเท่านั้น เขาไม่ได้อยู่ที่เมืองหนิงฉือมานานแล้ว แต่กลับต้องอาศัยภาพลวงตาของเมืองหนิงฉือเพื่อถ่วงเวลาให้กับการหลบหนีของตนเอง
“ผู้รองแม่ทัพอวี๋ ทางใต้ของเมืองหนิงฉือที่ใกล้ที่สุดคือที่ไหน” เมิ่งฉีฮ่วนถามขึ้นอย่างกะทันหัน
“เป็นเมืองท่าเรือแห่งหนึ่ง” ผู้รองแม่ทัพอวี๋รู้ภูมิประเทศของแคว้นตงฮั่นอย่างถ่องแท้ “เรียกว่าท่าเวินไห่ มีคาราวานพ่อค้าสัญจรไปมาไม่น้อย แต่อยู่ห่างจากเมืองหนิงฉือพอสมควร”
“เมืองหนิงฉือกับท่าเวินไห่มีเทือกเขาคั่นอยู่ตรงกลาง หากจะเดินทางไป จะต้องปีนข้ามเขาด้วยเท้าเท่านั้น ดังนั้นเมืองหนิงฉือกั
