างนี้ข้าก็อยากได้พบท่านหญิงของท่านขุนพล ท่านหญิงมีฝีมือเต็มตัว คงเป็นบุคคลเหมือนนางฟ้าแน่นอน!”
คนที่พูดถูกตบหัวจากด้านหลัง “ท่านหญิงของท่านขุนพลเป็นหญิง! ยังได้รับการแต่งตั้งจากฝ่าบาทให้เป็นฮั่นหรงฟูเหรินชั้นหนึ่งอีกต่างหาก เราพวกนี้จะไปพบท่านหญิงได้อย่างไร! พวกเราแค่พบท่านขุนพลก็ดีแล้ว! จะไปพบท่านหญิงทำไมกัน!”
เมิ่งฉีฮ่วนแกล้งทำเป็นสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงขณะปลอมแปลงโฉมหน้าให้กับลูกน้อง แต่ภายในใจกลับเบิกบานยิ้มกว้าง
หญิงของตน ย่อมเป็นหญิงที่ดีที่สุดใต้หล้าโดยธรรมชาติ ไม่เพียงแต่เข้าใจศิลปะอันน่าอัศจรรย์มากมายที่คนอื่นไม่รู้ ยังไม่ตระหนี่แต่อย่างใดที่มอบสิ่งที่นางรู้ทั้งหมดให้กับตน
ตลอดทาง เมิ่งฉีฮ่วนใช้วิธีการปฐมพยาบาลเร่งด่วนที่หลี่เยว่หานสอนด้วยวาจาในยามว่างช่วยชีวิตทหารใหญ่น้อยที่ประสบอุบัติเหตุระหว่างยกทัพไปไม่รู้กี่คน
โชคดีที่ตอนนี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง ไม่มีใครเป็นลมแดด มิฉะนั้นการเดินทัพรีบด่วนตลอดทางนี้ คงทำให้ผู้คนไม่น้อยถูกรังควานด้วยความร้อน
ขณะที่เหล่าคนกำลังพูดคุยถึงหลี่เยว่หานตามข่าวลือ เมิ่งฉีฮ่วนได้ปลอมแปลงโฉมหน้าแบบเรียบง่ายให้กับคนสิบกว่าคนที่จะติดตามเข้าเมืองแล้ว ส่วนตนในฐานะแม่ทัพยิ่งใช้อุปกรณ์ที่หลี่เยว่หานเตรียมไว้วาดเครื่องแต่งหน้าคนชราด้วย
คณะคนเหล่านี้จึงลงจากภูเขาเหยียบแสงอรุณลม ๆ ค่อย ๆ มุ่งหน้าสู่เมืองหนิงฉือ
“เอ้า พวกเจ้าว่าไงล่ะ ท่านหญิงของท่านขุนพลเก