าดของจวนเฉิน พวกข้าไม่มีเจตนาไม่เคารพท่านเลยจริง ๆ!”
“ข้าจะเชื่อเช่นนั้นก็แล้วกัน” พระชายาไม่ได้ซักไซ้ต่อ สั่งให้คนหยิบรางวัลมาพระราชทานแก่คณะละครหลิ่วหยวนแล้วก็ไม่ได้สืบสาวราวเรื่องอีก
หลี่เยว่หานทำตามอย่างว่าง่าย ร่วมกับบรรดาท่านหญิงที่นั่งอยู่มอบรางวัลให้คณะละครหลิ่วหยวน แล้วนั่งเงียบ ๆ อยู่ที่ที่นั่ง
แต่ตั้งแต่เริ่มงานเลี้ยงจนถึงตอนนี้ แม้จะมีอาหารเลิศรสหายากวางอยู่ตรงหน้า หลี่เยว่หานก็ไม่ได้แตะตะเกียบเลย
คณะละครหลิ่วหยวนถอนตัวไปแล้ว หรวนชื่อรีบจัดการให้นางรำในจวนขึ้นแสดงแทน งานเลี้ยงที่ควรจะดีกลับกลายเป็นความวุ่นวาย นางอยากจะฉีกจี้ซินเยว่เป็นชิ้น ๆ เสียจริง ๆ!
เรื่องส่งบัตรเชิญหลี่เยว่หานมางานเลี้ยงวันนี้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน หรวนชื่อยุ่งอยู่กับการจัดงานเลี้ยง จี้ซินเยว่จึงเสนอตัวช่วยแบ่งเบาภาระ เมื่อคณะละครหลิ่วหยวนเข้าจวนมาแล้ว หรวนชื่อคิดว่าแค่เขียนรายการการแสดงเท่านั้น จึงให้จี้ซินเยว่ไปจัดการ
หลังจากจี้ซินเยว่เขียนรายการการแสดงเสร็จก็ค่ำแล้ว หรวนชื่อเหนื่อยมาทั้งวันจึงลืมเรื่องรายการการแสดงไป อีกทั้งจี้ซินเยว่ก็จงใจไม่พูดถึง หรวนชื่อจึงไม่รู้เลยว่าจี้ซินเยว่แอบปรับเปลี่ยนรายการการแสดง
หญิงบ้านี่ยังกล้าอวดอ้างว่าตนเป็นสตรีผู้เลอเลิศแห่งเมืองหลวง แต่กลับมองไม่ออกว่าตระกูลเฉินกำลังอยู่ในสถานการณ์อันตราย รายการการแสดงวันนี้เหมือนราดน้ำมันลงกองไฟ!
ตระกูลเฉินขอขมาหลี่เยว่หาน ตั
