านเลี้ยงรู้จักญาติที่จวนซิงกั๋ว
ตอนนั้นนางรู้สึกแปลกใจ แม้แต่หอฝานเทียนที่เป็นหอนางโลมชั้นสูงยังมีแค่เพลงเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น แต่คณะละครหลิวหยวนกลับสามารถเรียนรู้ลูกคอการร้องที่มีชื่อเสียงจากทุกหอนางโลมมารวมกันเป็นคณะละครหลิวหยวน แม้ในคณะจะมีแค่สิบกว่าคน แต่ก็นับได้ว่าครบครันทุกอย่าง
ในคณะมีทั้งคนเขียนบทละคร คนแต่งเพลง คนจัดฉาก นักดนตรี… แต่ละคนในละครหนึ่งเรื่องสามารถแสดงได้สองถึงสามบทบาท
แต่ต่างจากคณะละครในชาติก่อน พวกเขาไม่ได้แต่งหน้าทาสี ตัวละครในละครแต่ละเรื่องแยกแยะได้จากเสื้อผ้าเท่านั้น และแบ่งบทบาทชายหญิงชัดเจน ไม่มีการแสดงข้ามเพศ
ถึงอย่างนั้น หลี่เยว่หานก็ยังรู้สึกประหลาดใจมาก
พระชายาเลือกเรื่องเกี่ยวกับความรัก เล่าถึงชายหนุ่มที่แบกรับความแค้นของชาติและครอบครัว ระหกระเหินอยู่ในดินแดนห่างไกล จิตใจตกต่ำ บังเอิญช่วยสาวที่เข้าไปตัดฟืนในภูเขาและตกหลุมพราง ทั้งสองเกิดความรักต่อกัน ภายหลังชายหนุ่มได้กำลังใจจากหญิงสาว กลับมามีความมุ่งมั่น ออกจากภูเขาเข้าสู่กองทัพ สุดท้ายกลายเป็นแม่ทัพผู้มีชื่อเสียง และล้างความอัปยศให้ครอบครัวได้
แต่ผู้เขียนบทต้องการสร้างความเศร้าเสียใจ ละครแบ่งเป็นห้าฉาก สามฉากแรกทำให้ผู้ชมรู้สึกสะเทือนใจ พอถึงฉากที่สี่ หลังจากแม่ทัพหนุ่มแต่งงานกับหญิงสาว เพราะประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุน้อย จึงเริ่มรับอนุภรรยาหลังจากนางตั้งครรภ์ ทั้งสองไม่มีความหวานชื่นเหมือนแต่ก
