ม้แต่น้อย
หากไม่ใช่เพราะจี้ซินเยว่ยังรู้จักรักษาหน้า อย่างน้อยก็ยังรู้จักแสดงบทบาทหญิงม่ายผู้ซื่อสัตย์ของท่านเฉินต่อหน้าผู้คนเพื่อรักษาหน้าตระกูลเฉิน ตระกูลเฉินคงไล่นางออกจากบ้านไปนานแล้ว
“ท่านหญิงเฉินพูดถูกแล้ว” หลี่เยว่หานมองเห็นจี้ซินเยว่ที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ค่อย ๆ แสดงท่าทางเชิดหน้า กลับยิ้มน้อย ๆ และยังค้อมศีรษะให้จี้ซินเยว่อย่างมีมารยาท ดูสง่างามยิ่ง
“ฮึ” จี้ซินเยว่ที่ถูกผู้อาวุโสตระกูลเฉินตักเตือน แม้จะควบคุมตัวเองไม่ได้ชั่วขณะ แต่เมื่อได้พูดสะใจแล้วก็ได้สติ
เมื่อเห็นหลี่เยว่หานไม่ตอบโต้ จึงไม่กล้าพูดอะไรอีก
พระชายานั่งอยู่ที่ตำแหน่งประธาน เหลือบมองการสนทนาของคนทั้งสองด้วยความสนใจ ดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับ
“พระชายาเพคะ คณะละครหลิวหยวนเตรียมพร้อมแล้ว พระชายาอยากชมละครเรื่องใดเพคะ” หรวนซื่อส่งรายชื่อละครให้พระชายาอย่างเหมาะเจาะ อย่างน้อยก็แยกหลี่เยว่หานและจี้ซินเยว่ออกจากกันได้
พระชายาไม่ได้เย็นชาอย่างที่คังโหรวและหมิงจูพูดไว้ แม้เมื่อเทียบกับคนอื่น นางดูห่างเหิน แต่นางก็เป็นองค์หญิงเพียงพระองค์เดียวของราชวงศ์ มีฐานะสูงส่ง ไม่ใช่ว่าใครจะเทียบได้ง่าย ๆ การที่มีความรู้สึกเช่นนี้จึงเป็นเรื่องปกติ
หลังจากส่งรายชื่อละครให้พระชายาแล้ว นางก็ไม่รีรอ เลือกเพลงที่เป็นที่นิยมไม่กี่เพลงแล้วก็วางรายชื่อไว้ด้านข้าง
นี่เป็นครั้งที่สองที่หลี่เยว่หานได้พบคณะละครหลิวหยวน ครั้งก่อนพบที่ง
