็งหลายปีทำให้นางกดความปรารถนาอันยิ่งใหญ่นี้ไว้ ซ่อนมันไว้ในส่วนลึกของหัวใจ ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ไร้ซึ่งความรู้สึก แต่เมื่อความปรารถนานั้นถูกกระตุ้นเบาๆ พลังอันมหาศาลที่หลั่งไหลออกมาแทบจะท่วมท้นจนกลืนกินตัวนาง…
ครั้งหนึ่งหลี่เยว่หานเคยคิดว่าตนเองเป็นคนไร้หัวใจ
ทั้งที่เข้ามหาวิทยาลัยแล้วมีเวลาแต่กลับไม่ติดต่อกับลุงและป้า เมื่อพวกเขาโทรหาหรือส่งข้อความมา นางกลับไม่รู้จะพูดอะไร นางคิดว่าตนเองไร้ความสามารถด้านความรู้สึก ถึงขั้นดูถูกตัวเองมาเป็นเวลานาน
แต่ความอ่อนโยนของฟางจื่อหลานทำให้นางตื่นรู้ขึ้นมาทันที
นางไม่ได้ไร้น้ำใจ ไม่ได้เย็นชาไร้ความรู้สึก แต่จิตใต้สำนึกกำลังตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างนางกับครอบครัวลุง เพื่อป้องกันไม่ให้หวังเฟิ่งรู้เรื่อง แล้วครอบครัวลุงจะถูกหวังเฟิ่งนินทาและสาปแช่ง แม้การกระทำของหวังเฟิ่งจะไม่ส่งผลกระทบมากนักต่อครอบครัวลุง แต่มันกลับทำร้ายหลี่เยว่หานได้
คนทั่วไปมักพูดว่าเด็กจากครอบครัวที่มีพ่อหรือแม่เพียงคนเดียวมักเย็นชาไร้มนุษยธรรม แต่มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่เข้าใจว่า ยิ่งโหยหามากเท่าไหร่ก็ยิ่งกลัวมากเท่านั้น
หลังจากเข้าใจจุดนี้ หลี่เยว่หานก็โอบเอวของฟางจื่อหลานเบา ๆ เพลิดเพลินกับความรักของครอบครัวที่ไม่กล้าเข้าใกล้ในอดีต หัวใจเต็มไปด้วยความพึงพอใจอันยิ่งใหญ่
ในคืนนั้น สุดท้ายหลี่เยว่หานก็ไม่ได้พักค้างที่จวนกั๋วกงแม้ว่าจะดึกมากแล้ว และใกล้เวลาห้ามออกนอกเคหส
