นต่าง ๆ เสียก่อนแล้ว”
หลี่เยว่หานขมวดคิ้ว “เช่นนั้นองค์ชายสามก็ไม่ใช่คนดีนัก เพราะเป็นผู้ที่แพร่ข่าวว่าองค์ชายใหญ่ได้ตราหยกไปทั่วแผ่นดิน!”
“ฝ่าบาทพระราชทานของล้ำค่าต่อหน้าขุนนาง ข่าวนี้ไม่จำเป็นต้องให้องค์ชายสามเป็นผู้เผยแพร่ ผู้คนทั่วหล้าก็ต้องรู้อยู่ดี” คังโหรวอธิบาย “อีกอย่าง องค์ชายรองคอยยุยงความสัมพันธ์ระหว่างองค์ชายใหญ่กับองค์ชายสามมาตลอด องค์ชายสามเป็นองค์ชายที่อายุน้อยที่สุดในบรรดาสามองค์ชาย ได้รับความรักจากฝ่าบาทมาก จึงมักทำอะไรตามใจชอบ”
“เมื่อทราบว่าฝ่าบาทพระราชทานตราหยกเขียวอันทรงพลังให้องค์ชายใหญ่ องค์ชายสามที่ยังเป็นเด็กถูกองค์ชายรองยุยงเพียงไม่กี่คำก็ทนไม่ไหว น่าขันที่วิธีที่เขาเผยแพร่ข่าวเรื่องตราหยกเขียวให้ทั่วแผ่นดินรู้ก็คือการก่อเรื่องที่องค์รัชทายาทนั่นเอง”
“องค์ชายใหญ่รักน้องชาย จึงให้คนพาองค์ชายสามเข้าจวน องค์ชายสามก็อาละวาดอยู่หน้าประตูองค์รัชทายาทยังขู่ว่าหากตนเข้าไปในองค์รัชทายาทแล้วจะไม่รอด สุดท้ายต้องให้องค์ชายรองมาเกลี้ยกล่อม จึงพาองค์ชายสามกลับจวนของตน”
“หลังจากนั้น องค์ชายสามแทบจะเปิดเผยว่าขัดแย้งกับองค์ชายใหญ่ทุกเรื่อง ไม่กี่ปีต่อมา จวนองค์ชายใหญ่ถูกสังหารยกครัว องค์ชายสามจึงกลายเป็นผู้ต้องสงสัยของทุกคน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานเลิกคิ้วขึ้น นึกถึงจงเจิ้งอวี่ผู้ที่พูดน้อย จึงสงสัย “แล้วองค์ชายสามรู้ได้อย่างไรว่าตนถูกองค์ชายรองใช้?”
“องค์ชายสามตอน
