สนมกับองค์ชายใหญ่”
“อย่างนั้นก็ไม่ถูกสิ” หลี่เยว่หานขมวดคิ้ว “หากท่านเฉินเป็นกลาง ทำไมตอนนั้นถึงแต่งงานกับจี้ซินเยว่ล่ะ? ข้ารู้มาว่าเมื่อก่อนตระกูลจี้มีความผิดฐานหนีทัพและเป็นไส้ศึกนะ อีกทั้งยังมีข่าวลือว่าจี้ซินเยว่กับเมิ่งฉีฮ่วนเป็นคู่รักกัน เมิ่งฉีฮ่วนเป็นคนขององค์ชายใหญ่ ตระกูลจี้ก็เหมือนกับอยู่ข้างองค์ชายใหญ่ไปครึ่งตัวแล้ว การที่ท่านเฉินแต่งงานกับจี้ซินเยว่ถ้าไม่ใช่การเลือกข้าง แล้วจะเป็นอะไร?”
คังโหรวเห็นหลี่เยว่หานสงสัย จึงอธิบายอย่างละเอียด “ท่านหญิงอาจไม่ทราบ แม้ตอนนั้นจะมีข่าวลือว่าจี้ซินเยว่กับท่านแม่ทัพของพวกเราเป็นคู่รัก แต่ท่านแม่ทัพไม่ได้มีใจให้จี้ซินเยว่จริง ๆ อย่างมากก็แค่ชื่นชมในความรู้ความสามารถของนางเท่านั้น และที่ตอนนั้นข่าวลือรุนแรง แต่ท่านแม่ทัพกลับไม่ได้แก้ข่าว ก็เพราะองค์ชายใหญ่ต้องการดึงตระกูลจี้เข้าพวก ตอนนั้นตระกูลจี้มีกำลังทหารหนึ่งแสนนายทางตะวันออก นายน้อยใหญ่แห่งตระกูลจี้ประจำการอยู่ที่เมืองซิ่งเจี้ยน มีอำนาจมากในเมืองหลวง”
“ภายหลังข้าศึกบุกเมืองซิ่งเจี้ยนอย่างหนัก นายน้อยใหญ่แห่งตระกูลจี้หนีทัพ หลังจากแคว้นตงฮั่นเสียเมืองซิ่งเจี้ยน จึงเอาผิดตระกูลจี้ องค์ชายใหญ่ถึงได้เลิกล้มความคิดที่จะสนิทสนมกับตระกูลจี้”
“ส่วนที่ท่านเฉินแต่งงานกับจี้ซินเยว่นั้น เป็นพระประสงค์ของฮ่องเต้” คังโหรวพูดพลางสังเกตสีหน้าของหลีเยว่หานอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นว่านางไม่โกรธจึ
