นเพียงผู้หญิงบ้าที่ไม่รู้อะไรเลย… นางจึงมีชีวิตรอดมาได้ถึงตอนนี้
หลี่เยว่หานกล่าวอย่างงุนงง “แต่คังโหรว… เจ้าบอกว่าตระกูลเฉินสนับสนุนองค์ชายรอง แล้วทำไมตระกูลเฉินถึงยอมให้จี้ซินเยว่อยู่ในจวนเฉินต่อ? พวกเขาลงมือกับท่านเสนาบดีเฉินได้ แต่กลับไม่กล้าลงมือกับจี้ซินเยว่หรือ?”
“ไม่ใช่หรอกเพคะ ท่านหญิงลองคิดดู ในตอนนั้นท่านเสนาบดีเฉินเป็นขุนนางราชสำนัก คำพูดของเขามีน้ำหนักในตระกูลพอสมควร และในตระกูลเฉินไม่มีใครได้เข้ารับราชการเลยนอกจากท่านเสนาบดีเฉิน ดังนั้นการกำจัดท่านเสนาบดีเฉินจึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”
“หลังจากท่านเสนาบดีเฉินสิ้นชีวิต คุณหนูใหญ่เฉินเสวี่ยหนิงก็ถูกฮ่องเต้รับเข้าวัง ตระกูลเฉินจะกำจัดจี้ซินเยว่ไปพร้อมกันในตอนนั้นไม่ได้ พวกเขากลัวจะทำให้ฮ่องเต้สงสัย จึงปล่อยให้จี้ซินเยว่มีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้ ถือเป็นม่านบังหน้าให้กับการกระทำลับ ๆ ของพวกเขา”
“ตราบใดที่จี้ซินเยว่ยังมีชีวิตอยู่ เรื่องราวระหว่างนางกับนายพลของพวกเราก็ยังคงอยู่ พวกเขาจะทำอะไรก็สะดวกขึ้นมาก จึงสามารถสนับสนุนองค์ชายรองมาหลายปีโดยไม่มีใครล่วงรู้”
หลี่เยว่หานกลอกตาเมื่อได้ยินคำพูดนั้น “พอเถอะ ยังจะบอกว่าไม่มีใครล่วงรู้อีก ทั้งหมดนี้ฮ่องเต้เห็นชัดเจนอยู่แล้ว คงมีแต่พวกเขาเท่านั้นที่คิดว่าตัวเองทำอะไรโดยไม่มีใครรู้”
“คำพูดของท่านหญิงนั้นถูกต้องยิ่งนัก” คังโหรวยิ้มเล็กน้อย “ธุรกิจของตระกูลเฉินที่นอกเมืองหลวงนั้น
