ยสบายใจ นางเดินออกไปเรียกคังโหรวมา แล้วก็ถอยออกไปอย่างเชื่อฟัง
เมื่อหมิงจูจากไป คังโหรวก็คุกเข่าลงตรงหน้าหลี่เยว่หาน “คังโหรว ขอบคุณท่านหญิงที่ไว้ชีวิต!”
หลี่เยว่หานไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด เขามองคังโหรวที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าอยู่พักใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ เอ่ยว่า “ข้าจะกล้าทำอะไรเจ้าได้… ในเมื่อเจ้าเป็นคนของฝ่าบาท”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ คังโหรวถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง แต่ก็ไม่ได้โต้แย้งอะไร
“เอาล่ะ ลุกขึ้นมาคุยกันเถอะ” หลี่เยว่หานพูดแค่พอดี หลังจากให้คังโหรวลุกขึ้นมาแล้ว ยังให้นางนั่งลงข้าง ๆ ตัวเขา ก่อนจะเข้าเรื่องหลักทันที “ข้าขอถามเจ้าสักอย่าง ตระกูลเฉินมีจุดยืนในเรื่องการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทหรือไม่”
