บทที่ 375 แค่บ่าวไพร่ในเรือนเท่านั้น
คำพูดของอวี้เอ๋อร์ตรงกับความคิดในใจของเฉินเสวี่ยหนิง มิเช่นนั้นนางคงไม่รีบตัดสินใจไปที่สวนฉีชุนทันที
เมื่อจี้ซินเยว่ทราบข่าว บรรดาชายบำเรอในสวนฉีชุน ถูกเฉินเสวี่ยหนิงปล่อยตัวไปจนหมดสิ้น ไม่เพียงแต่ปล่อยตัวไปเฉย ๆ แต่ละคนยังได้รับเงินคนละหนึ่งร้อยตำลึงอีกด้วย เฉินเสวี่ยหนิงใช้เงินไปเกือบสองพันตำลึงในคราวเดียว จี้ซินเยว่โกรธจนตัวสั่น แต่ก็ไม่ได้ไปหาเรื่องเฉินเสวี่ยหนิง
ไม่ใช่เพราะเหตุอื่นใด แต่เป็นเพราะในขณะนี้นางกำลังถูกผู้อาวุโสตระกูลเฉินเรียกไปสั่งสอน
ช่วงเวลานี้การกระทำของจี้ซินเยว่นับวันยิ่งจะเลยเถิดไปกันใหญ่ นางไม่เพียงแต่จะก่อเรื่อง แม้แต่มารดาของนางก็ใช้ชื่อเสียงของนางไปก่อเรื่องข้างนอก แต่เดิมผู้อาวุโสตระกูลเฉินยังพอมองข้ามจี้ซินเยว่ได้ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว เพราะท่านหญิงจี้ไม่ใช่คนตระกูลเฉิน
“ซินเยว่ พวกเราเหล่าผู้อาวุโสต่างก็มองเจ้าก้าวเข้าสู่ประตูตระกูลเฉิน เมื่อครั้งที่จงเอ๋อร์กับมารดาของเขาสิ้นใจไปพร้อมกัน พวกเราเข้าใจความเจ็บปวดของเจ้า จึงอนุญาตให้ท่านหญิงจี้พักอยู่ในจวนอย่างสบายใจ ไม่ใช่เพื่อให้ท่านหญิงจี้ใช้ชื่อตระกูลเฉินออกไปทำเรื่องน่าอับอายเช่นนี้!” ท่านปู่ตระกูลเฉินไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในจวนเฉินมาหลายปี แต่วันนี้กลับออกมาพูดอย่างผิดปกติ
“ท่านปู่ มารดาของข้าเพียงแค่เรียกร้องความเป็นธรรมให้ตัวเองเท่านั้น เหตุใดจึงกลายเป็นการสร
