บทที่ 373 ข้าย่อมกล้าอยู่แล้ว
คราวนี้ท่านหญิงตัดสินใจเด็ดขาดจริง ๆ
นางรู้ดีว่าบุตรสาวของตนกำลังใส่ร้ายหลิ่วเทียนเสียง เรื่องการยักยอกเงินบริจาคนั้นไร้ซึ่งมูลความจริง เมื่อกรมคลังตรวจสอบบัญชีเสร็จ และกรมอาญาสืบสวนคดีจบ ชื่อเสียงของจี้ซินเยว่จะถูกทำลายย่อยยับด้วยน้ำมือของนางเอง!
เพื่อรักษาชื่อเสียงที่เหลือน้อยนิดของจี้ซินเยว่ ท่านหญิงจำต้องยอมสูญเสียศักดิ์ศรีและทำให้เรื่องบานปลาย กลายเป็นว่าที่จี้ซินเยว่หาเรื่องหลิ่วเทียนเสียงนั้น เป็นเพราะหลิ่วเทียนเสียงลวนลามนางซึ่งเป็นสตรีวัยกลางคน มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ฝ่าบาทถึงจะทรงเห็นแก่ที่จี้ซินเยว่เป็นหญิงม่ายตระกูลเฉิน และไม่ลงโทษรุนแรงเกินไป
มิเช่นนั้น จี้ซินเยว่คงไม่มีทางรอดพ้น…
หลี่เยว่หานย่อมรู้ความคิดของท่านหญิงดี
เห็นท่านหญิงยืนกรานเช่นนี้ หลี่เยว่หานจึงตัดสินใจเด็ดขาด นางกล่าวเสียงต่ำว่า “ท่านหญิงในเรือนหลังจวนเฉินยังเลี้ยงดูคนที่ไม่ใช่คนของจวนเฉินอีกมากมิใช่หรือ”
ได้ยินคำนี้ ท่านหญิงที่กำลังด่าหลิ่วเทียนเสียงพลันชะงัก หว่างคิ้วกระตุกแรงสองที ก่อนจะมองหน้าหลี่เยว่หานด้วยความเย็นชา นางพูดเสียงต่ำว่า “ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดถึงอะไร!”
“ไม่ ท่านรู้ และรู้ดีว่าข้ากำลังพูดเรื่องอะไร” หลี่เยว่หานพูดอย่างไร้อารมณ์ “ท่านเชื่อหรือไม่ว่าวันนี้ท่านทำลายชื่อเสียงท่านพ่อบุญธรรมของข้า พรุ่งนี้ข้าจะทำให้จี้ซินเยว่ไม่กล้าเชิดหน้าในเมืองหลวงอีกต่อไป
