านวิเคราะห์เช่นนี้ ในที่สุดนางจึงยอมอ่อนข้อลง “แต่เจ้าต้องสั่งให้กรมคลังและกรมอาญาหยุดสืบสวนคดีนี้!”
“ท่านหญิงสกุลจี้คงจะเห็นข้าสูงเกินไปแล้ว ข้าไม่มีอำนาจขนาดนั้น” หลี่เยว่หานยกยิ้มเย็นที่มุมปาก “อีกอย่าง บุตรีของท่านกล่าวหาว่า ท่านพ่อบุญธรรมของข้าฉ้อโกงเงินบริจาค ข้าจึงอาศัยนามของบุตรีของท่านขอพระราชโองการให้ตรวจสอบบัญชีและสืบคดี เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของท่านพ่อบุญธรรมของข้า อย่างไรเสีย ท่านหญิงสกุลจี้จะยอมรับว่าบุตรีของท่านใส่ร้ายท่านพ่อบุญธรรมข้าหรือ?”
“เจ้าอย่าได้รังแกผู้อื่นมากเกินไป!” ท่านหญิงสกุลจี้โกรธจนตัวสั่น หากไม่มีกุ้ยเอ้อร์คอยพยุงอยู่ข้าง ๆ นางคงยืนไม่อยู่แล้ว!
“ข้าไม่เคยคิดจะรังแกท่านกับบุตรีของท่านเลย แต่กลับกลายเป็นว่าบุตรีของท่านเองต่างหากที่ท้าทายความอดทนของข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าใจเย็นมามากพอแล้ว คนที่รังแกผู้อื่นมากเกินไปคือแม่ลูกอย่างพวกท่านต่างหาก”
แม้ท่านหญิงสกุลจี้จะรู้ว่าหลี่เยว่หานพูดถูก แต่นางก็ยังคงโกรธจนตัวสั่น เลือดสูบฉีดขึ้นศีรษะ มองดูท่าทางดูแคลนของหลี่เยว่หาน ความคิดเดียวที่หมุนวนในสมองคือ การกำจัดนางให้สิ้นซาก!
เมื่อท่านหญิงสกุลจี้รู้สึกตัวอีกครั้ง ดาบในมือนางก็พุ่งเข้าใส่หลี่เยว่หานแล้ว
ปลายดาบค่อย ๆ แทงเข้าไป หัวใจของท่านหญิงสกุลจี้พลันเต็มไปด้วยความปีติยินดีที่บรรยายไม่ถูก! ฆ่าหลี่เยว่หาน! ซินเยว่ของนางก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม สง่างามผ่าเ
