บทที่ 356 องค์รัชทายาทไต่สวนคดี
จงเจิ้งอวี่ตรวจสอบหลักฐานการจ่ายค่าจ้างที่หญิงชาวบ้านส่งมาอย่างละเอียด ยืนยันว่าสามีของนางได้ทำงานที่ร้านจือเป่าจายตั้งแต่สองปีก่อน
แต่สิ่งที่จงเจิ้งอวี่รู้สึกสงสัยคือ ร้านจือเป่าจายไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับตระกูลชุย แล้วเหตุใดเมิ่งฉีฮ่วนจึงจัดการเช่นนี้
“เจ้าเคยไปตีกลองร้องทุกข์ที่ศาลหรือไม่?” จงเจิ้งอวี่เห็นหญิงผู้นั้นไม่ยอมลุกขึ้น จึงย่อตัวลงพูดคุย ข้างกายมีองครักษ์หมายเลขสิบนายจะเข้ามาห้าม แต่เขาใช้มือปัดไว้ แม้จงเจิ้งอวี่จะไม่เข้าใจความหมายในการจัดการของเมิ่งฉีฮ่วน แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้แผนการของเมิ่งฉีฮ่วนสูญเปล่าเพราะความกลัวอันตราย
อย่างน้อยเขาต้องใกล้ชิดประชาชน ไม่อาจมองราษฎรเป็นเสือร้าย ดังนั้นเขาจึงเสี่ยง เดิมพันว่าแผนของเมิ่งฉีฮ่วนยังไม่รั่วไหล ไม่มีผู้ใดแอบอ้างเป็นชาวบ้านธรรมดามาขวางรถของเขาตามแผน และจะไม่มีผู้ใดคอยลอบสังหาร
“ข้าน้อยเคยไปเพคะ!” หญิงผู้นั้นพยักหน้าน้ำตานองหน้า “แต่ระหว่างทางข้าน้อยเห็นคนหน้าตาดุร้ายหลายคน มองซ้ายมองขวาราวกับกำลังรอใครสักคน หนึ่งในนั้นเห็นข้าน้อยก็เดินเข้ามาทันที ข้าน้อยกลัวจึงพาลูกทั้งสองหลบซ่อนอยู่หลายวัน วันนี้ได้ยินว่าขบวนรถขององค์รัชทายาทจะเข้าเมือง จึงกล้าออกมาขอความเป็นธรรมจากองค์รัชทายาท!”
พูดจบ หญิงผู้นั้นก็คำนับอย่างแรงอีกสามครั้ง
หลังจากฟังคำพูดของนางแล้ว จงเจิ้งอวี่พยักหน้า เรียกสือฮ่าวมารับหลัก
