ฐานการจ่ายค่าจ้าง แล้วสั่งว่า “จัดคนพาสตรีท่านนี้และเด็กทั้งสองไปที่จวนองค์รัชทายาท รีบนำหลักฐานนี้ส่งถึงมือท่านผู้ว่าการที่ศาลประจำเมืองหลวง บอกว่าข้าฟ้องร้านจือเป่าจาย”
สือฮ่าวรับคำสั่ง รีบจัดการพาครอบครัวสามคนไปยังจวนองค์รัชทายาท ส่วนตัวเองถือหลักฐานการจ่ายค่าจ้างควบม้าเดี่ยวมุ่งหน้าไปยังศาลประจำเมือง
จากนั้นจงเจิ้งอวี่จึงกลับขึ้นรถม้าหลวง เดินทางต่อไปยังจวนองค์รัชทายาท
ระหว่างทางชาวบ้านต่างวิพากษ์วิจารณ์ บ้างว่าองค์รัชทายาทมีจิตใจเมตตา รักราษฎรดั่งบุตร ถึงขั้นย่อกายสนทนากับสามัญชนธรรมดา นับเป็นผู้มีคุณธรรมอันยิ่งใหญ่
บ้างก็ว่าองค์รัชทายาทเจ้าเล่ห์ดั่งจิ้งจอก เหตุการณ์เมื่อครู่เป็นเพียงการแสดงเท่านั้น
แต่ก็มีคนค้านขึ้นว่า องค์รัชทายาทผู้สูงศักดิ์จะต้องแสดงละครใกล้ชิดประชาชนเพื่อหลอกลวงผู้คนไปเพื่อเหตุใด หรือว่าอิ่มจนไม่มีอะไรทำแล้วกระมัง
เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากภายนอกรถม้าหลวง จงเจิ้งอวี่ค่อย ๆ ถอนหายใจ
เพราะเรื่องขององค์รัชทายาทองค์ก่อน ทำให้เขาต้องแบกรับคำนินทามากมาย หลายปีที่ผ่านมามักมีคนพูดว่าเขาทำร้ายพี่น้องตัวเองเพื่อชิงบัลลังก์ ไม่มีทางเป็นกษัตริย์ที่ดีได้ โชคดีที่ฮ่องเต้หลิงเทียนเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด สุดท้ายตำแหน่งองค์รัชทายาทจึงตกเป็นของเขา
และด้วยเหตุนี้เอง จงเจิ้งอวี่จึงยิ่งเข้าใจว่าการได้นั่งในตำแหน่งนี้หมายความว่าอย่างไร
“ฝ่าบาท ท่านผู้ว่าการขอให้พระองค์เส
