บทที่ 350 ทำสัญญา
เมื่อได้ยินตัวเลขนี้ จี้ซินเยว่ก็อยากจะด่าทันที แต่พอเงยหน้าขึ้นก็เจอสายตาดูแคลนของฟางจื่อหลาน จึงต้องหุบปากทันที แล้วพูดอย่างน่าสงสาร
“ฮั่นหรงฟูเหริน ข้าเป็นเพียงสตรีตัวเล็ก ๆ สามีก็จากไปแล้ว ทุกวันนี้จัดการค่าใช้จ่ายในจวนก็แทบไม่พอ จะให้หาเงินห้าแสนตำลึงมาชดใช้ให้ท่านได้อย่างไร…”
“เช่นนั้นก็ช่างเถอะ” หลี่เยว่หานทำหน้าน่าสงสารเช่นกัน
“หมิงจูยังไม่ไปใช่หรือไม่ ท่านป้า ข้าจะตามไปเข้าเฝ้าฮองเฮากับหมิงจู ถึงอย่างไรข้าก็เป็นผู้เสียหาย”
“ได้สิ ป้าจะไปด้วย จะได้ถือโอกาสไปคุยกับฮองเฮาด้วย” ฟางจื่อหลานพยักหน้าถี่ ๆ
เมื่อเห็นทั้งสองกำลังจะเดินผ่านไป จี้ซินเยว่ก็กัดฟันแล้วตะโกน “เดี๋ยวก่อน!”
“…” พอจี้ซินเยว่เอ่ยคำนี้ออกมา หลี่เยว่หานก็สั่นเทาต่อหน้าผู้คนมากมาย แล้วรีบวิ่งไปหลบหลังฟางจื่อหลาน โผล่แค่ครึ่งหัวมองดูจี้ซินเยว่อย่างน่าสงสาร ทำเอาคนรอบข้างอดถอนหายใจไม่ได้
ฮั่นหรงฟูเหรินผู้สูงศักดิ์ กลับถูกหญิงไร้ยางอายอย่างจี้ซินเยว่ทำให้กลัวถึงเพียงนี้! ตอนแรกที่ได้ยินว่าหลี่เยว่หานเรียกร้องเงินห้าแสนตำลึง ก็คิดว่านางเป็นคนเห็นแก่เงินไม่เคยเห็นโลก
แต่พอเห็นหลี่เยว่หานถูกจี้ซินเยว่ทำให้กลัวเช่นนี้ ผู้คนที่มุงดูก็เปลี่ยนความคิดทันที รู้สึกสงสารหลี่เยว่หานที่แม้จะมีฐานะสูงศักดิ์ แต่กลับถูกหญิงม่ายรังแก
จี้ซินเยว่รู้ว่าตัวเองเสียงดังไป นางพบว่าทุกครั้งที่เจอหลี่เยว่หาน นางไม่สามารถคว
