บทที่ 349 เจ้าทำให้ข้าตกใจ จ่ายเงินข้าสิ!
“ท่านหญิงกั๋วกงพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร หรือจะกล่าวโทษข้า!” จี้ซินเยว่โกรธจัด ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แม้ฟางจื่อหลานจะมาถึงแล้ว นางเพียงแค่นึกถึงเรื่องที่หลี่เยว่หานกำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเท่านั้น แต่ความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ฟางจื่อหลานเป็นท่านหญิงที่บริหารจวนกั๋วกงในเมืองหลวงมาหลายปี แม้จะไม่มีตำแหน่งเก้ามิ่ง แต่ท่านหญิงกั๋วกงเป็นตำแหน่งที่สืบทอดกันมา สูงศักดิ์กว่าท่านหญิงที่มีตำแหน่งเก้ามิ่งมากนัก
เมื่อได้ยินคำพูดของจี้ซินเยว่ ฟางจื่อหลานเดินอย่างสงบนิ่งไปหาหลี่เยว่หาน ก้มตัวพยุงนางขึ้นมา แล้วพูดเรียบ ๆ ว่า “ฮั่นหรงฟูเหริน มีตำแหน่งอีผิ่นเก้ามิ่งเช่นเดียวกับเจ้า แต่นางเป็นเพียงผู้เดียวที่มีตำแหน่งพิเศษ ฐานะย่อมสูงศักดิ์ ไม่เหมือนเจ้า”
“เจ้ากล้าดูถูกและข่มขู่ฮั่นหรงฟูเหรินอย่างเปิดเผย ทั้งยังให้นางคุกเข่าต่อหน้าเจ้า นี่คือการล่วงเกินผู้มีฐานะสูงกว่า เป็นการไม่เคารพอย่างร้ายแรง หรือว่าข้าในฐานะแม่เรือนใหญ่ของจวนกั๋วกงจะไม่มีสิทธิ์ถามถึงความผิดของเจ้าเลย?” ฟางจื่อหลานพูดทีละคำอย่างหนักแน่น ทำให้จี้ซินเยว่ต้องลดท่าทีลง
“ท่านเป็นท่านหญิงกั๋วกงแล้วอย่างไร!” จี้ซินเยว่เป็นคนไม่ยอมแพ้ แม้จะถูกข่มจนต้องลดท่าทีลง แต่ก็ยังไม่ยอมอ่อนข้อ “เป็นหลี่เยว่หานที่ใส่ร้ายว่าข้าเป็นวัณโรคก่อน หรือว่าท่านหญิงจะปกป้องสตรีที่ชอบใส่ร้ายผู้อื่น?”
“หมิ
