บคุมอารมณ์ได้เลย ตอนนี้นางต้องสูดหายใจลึก ๆ พยายามสงบสติอารมณ์ ก่อนจะฝืนยิ้มให้หลี่เยว่หานแล้วพูดว่า “ฮั่นหรงฟูเหริน เรื่องนี้ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจ ท่านคงไม่รังแกหญิงม่ายอย่างข้าใช่หรือไม่”
“ท่านหญิงเฉิน โปรดระวังคำพูด” ฟางจื่อหลานปกป้องหลี่เยว่หาน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พวกเราเคารพกฎหมาย ย่อมไม่กล้ารังแกหญิงม่าย แต่พวกเราก็ไม่อาจปล่อยให้ผู้อื่นมารังแกได้ ดังนั้นหากเจ้าไม่ยอมรับข้อเรียกร้อง พวกเราก็จะไปขอความเป็นธรรมจากฮองเฮา พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างของแผ่นดิน ย่อมตัดสินอย่างยุติธรรม ไม่รังแกท่านที่เป็นหญิงม่าย และไม่ปล่อยให้เยว่หานของพวกเราต้องเสียใจเปล่า”
หลังจากฟางจื่อหลานกล่าวจบ หลี่เยว่หานก็แทบจะปรบมือชื่นชม
สิ่งที่จี้ซินเยว่กลัวที่สุดก็คือการที่ฮองเฮาจะรู้เรื่องทั้งหมด แล้วถอดยศอีผิ่นเก้ามิ่งของนาง เมื่อไม่ยอมจ่ายเงินเพื่อความสงบ ก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา
อีกทั้งฟางจื่อหลานยังยกเรื่องที่ฮองเฮาทรงเป็นแบบอย่างของแผ่นดินขึ้นมา ต่อให้จี้ซินเยว่ถูกถอดยศจริง นางก็ไม่อาจกล่าวหาว่าฮองเฮาลำเอียงได้
ในเมื่อนางไม่ยอมชดใช้ตั้งแต่แรก แล้วเชื่อว่าฮองเฮาจะตัดสินอย่างยุติธรรมในภายหลัง ถึงแม้จะรู้สึกว่าเสียเปรียบ แต่ถึงตอนนั้นก็ต้องกลืนน้ำลายตัวเองลงท้องไป
แน่นอนว่า หากยอมชดใช้เงิน ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“ท่านหญิงกั๋วกงพูดเกินไปแล้ว” โชคดีที่จี้ซินเยว่ยังมีสมองอยู่บ้าง เมื่อได้ยินคำพูดของฟางจื่อหลาน นา
