ักฐานที่แน่ชัดว่าหวังเหอฮวามีความสัมพันธ์กับบ่าวรับใช้ในจวน การขับไล่นางออกไปเช่นนี้ ย่อมทำให้หลิ่วจื้อหย่วนหาโอกาสพลิกกลับมาได้ เพราะหวังเหอฮวาได้รับความโปรดปรานมาก ต่อให้ฟังดูเป็นไปไม่ได้ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ดังนั้น การเก็บหวังเหอฮวาไว้ และให้นางคลอดลูกออกมา จะเป็นหลักฐานที่แท้จริงที่ทำให้หลิ่วจื้อหย่วนรู้ตัวว่าเขาถูกสวมหมวกเขียว สำหรับหลี่หรงหรงแล้ว นี่เป็นเรื่องที่ดี”
“ตราบใดที่หลี่หรงหรงยึดตำแหน่งฮูหยินใหญ่ของตระกูลหลิ่วได้อย่างมั่นคง ตระกูลหลิ่วก็จะยอมเชื่อฟังท่านมากขึ้น” มู่ชวนอธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง
หลี่เยว่หานยิ้มร่าพร้อมปรบมือชม “มู่ชวนของเรานี่ฉลาดจริง ๆ ข้าก็แค่อยากใช้หลี่หรงหรงเพื่อควบคุมตระกูลหลิ่ว อย่างไรเสียตระกูลหลิ่วที่เคยเป็นตระกูลใหญ่ในอดีตก็ไม่มีทางยอมช่วยเหลือข้าอย่างเต็มใจเพียงเพราะเจอกับปัญหาเล็กน้อย นอกจากนี้ ข้ายังเป็นคนที่พวกเขาเคยติดค้างในอดีต แม้ว่าพวกเขาจะรับข้าเป็นบุตรบุญธรรมแล้ว แต่สิ่งที่ทำต่อมาก็เป็นเพียงการแต่งเติมในยามสุขสบาย ไม่ใช่การช่วยเหลือในยามลำบากจริง ๆ”
หลิงซีได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจพร้อมส่ายหัว “โลกของพวกผู้ใหญ่ซับซ้อนเกินไป ข้าขอเป็นเด็กน่ารักของข้าต่อไปดีกว่า”
น้ำเสียงที่แฝงความเหนื่อยใจนั้นทำให้หลี่เยว่หานหัวเราะออกมา นางลูบศีรษะของหลิงซีเบา ๆ ก่อนจะส่งพี่น้องทั้งสองไปพักผ่อน และออกไปพบหวังเหอฮวาที่ถูกพามายังจวนขุนพล
ยามนี้ หวังเห