นสำคัญ “ช่วงนี้ ข้าได้ยินข่าวมาว่า พ่อแม่ของเจ้าที่อยู่ที่อำเภอฮัวซีรู้เรื่องที่พี่สาวเจ้าเคยใช้ชื่อปลอมไปทำงานอยู่ที่นั่น และกำลังวุ่นวายกับการเรียกร้องผลประโยชน์จากคนที่พี่สาวเจ้าเคยช่วยเหลือ ตอนนี้พ่อแม่ของเจ้ากล้าไปทวงบุญคุณอย่างไร้ยางอาย คาดว่าพี่สาวเจ้าน่าจะได้ยินเรื่องนี้แล้ว แต่ไม่รู้ว่านางจะจัดการอย่างไร”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่หรงหรงถึงกับหน้าซีด คุกเข่าลงต่อหน้าหลิ่วฟูเหรินทันที “ท่านแม่เจ้าคะ เรื่องนี้ข้าไม่ได้เป็นคนปริปากพูดออกไปเลย ข้าเพิ่งจะรู้เรื่องพี่สาวของข้าจากที่ท่านแม่เล่าเมื่อครู่นี้เอง ยังตกใจไม่หายเลยเจ้าค่ะ!”
หลิ่วฟูเหรินเห็นหลี่หรงหรงคุกเข่าลงอย่างรวดเร็วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่กลับเพิ่มน้ำเสียงให้เย็นชายิ่งขึ้น “ในเมื่อเจ้ารู้สึกตัวแล้ว เช่นนั้นก็อย่าลืมช่วยพี่สาวเจ้าจัดการเรื่องยุ่ง ๆ นี้ให้เรียบร้อย”
หลี่หรงหรงลอบเช็ดเหงื่อ รีบตอบกลับทันทีว่า “ข้าจะรีบออกเดินทางไปอำเภอฮัวซีวันนี้เลยเจ้าค่ะ จะจัดการให้ท่านพ่อท่านแม่สงบลงให้ได้ก่อนที่พี่สาวจะโกรธอย่างแน่นอน!”
หลิ่วฟูเหรินเห็นว่ายามนี้บรรลุวัตถุประสงค์ของตนแล้ว จึงพยักหน้าและมอบเงินให้หลี่หรงหรงเล็กน้อย จากนั้นก็สั่งให้ผู้ดูแลจัดเตรียมรถม้า และไม่ว่าจะบ่ายคล้อยแค่ไหน ก็ส่งตัวหลี่หรงหรงออกไปนอกเมืองทันที
เมื่อเสียงรถม้าค่อย ๆ จางหาย หลิ่วฟูเหรินก็ถอนหายใจเบา ๆ นางรู้สึกว่า หากใช้วิธีแข็งกร้าวในการจัดการกับหลี
