บทที่ 327 ชักชวนตระกูลหลิ่ว
เมื่อได้ฟังคำพูดของหลิ่วฟูเหรินแล้ว หลี่เยว่หานก็เข้าใจมากขึ้น นางพยักหน้าทันทีแล้วกล่าวว่า “ข้าจำได้ว่าก่อนหน้านี้ เคยให้สามีของข้าส่ง น้ำหมักถั่วเหลืองที่ข้าหมักเองไปขายที่ร้านของตระกูลหลิ่ว ไม่ทราบว่าขายได้ดีแค่ไหน”
เมื่อได้ยินหลี่เยว่หานพูดถึงน้ำหมักถั่วเหลืองเหล่านั้น สีหน้าของหลิ่วฟูเหรินก็ดีขึ้นในทันที นางพยักหน้าต่อเนื่องแล้วกล่าวว่า ” น้ำหมักถั่วเหลือง ที่เจ้าหมักนั้นเป็นน้ำหมักถั่วเหลืองที่มีคุณภาพดีที่สุดที่ท่านแม่เคยเห็นมา ดังนั้นจึงขายได้ดีมาก ขายไปสักพักราคาก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แต่ก็ยังมีคนมาซื้อไม่น้อยและขายหมดเกลี้ยงภายในเวลาสิบวันหลังจากวางขาย”
แม้ว่าหลี่เยว่หานจะรู้ว่าน้ำหมักถั่วเหลืองจะต้องขายได้ดีแน่นอน แต่เมื่อได้ยินหลิ่วฟูเหรินพูดแบบนี้ นางก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น
หลังจากนั้น นางก็หยิบกระดาษที่เขียนเต็มไปด้วยอักษรจากแขนเสื้อส่งให้หลิ่วฟูเหรินแล้วกล่าวว่า “นี่คือสูตรในการหมักถั่วเหลือง ท่านแม่เคยดูแลตระกูลหลิ่วที่ใหญ่โตมาก่อน ข้าคิดว่าการดูแลการค้าอีกไม่กี่อย่างในเมืองหลวงคงไม่ใช่เรื่องยาก”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลิ่วฟูเหรินก็ตะลึงงัน นางไม่ตอบสนองเป็นเวลานาน
“ท่านแม่?” หลี่เยว่หานเอ่ยปากอีกครั้งด้วยรอยยิ้ม “ท่านแม่คิดว่าการค้าน้ำหมักถั่วเหลืองในเมืองหลวงจะไม่ได้รับความสนใจหรือ?”
“ไม่ใช่ ๆ…ข้าไม่ได้หมายความแบบนั้น…แค่รู้สึกว่า…ไม่อยากจะเชื
