ีของนางก็จะหมดไป
แต่! หากตอนนี้นางรับข้อเสนอที่หลี่เยว่หานส่งมาให้ ต่อให้วันหนึ่งหลิ่วจื้อหย่วนได้ปกครองตระกูล แต่กิจการของตระกูลหลิ่วก็ต้องพึ่งพาหลี่เยว่หาน ตราบใดที่นางไม่ทำเรื่องผิดต่อหลี่เยว่หานต่อให้หลิ่วจื้อหย่วนได้ปกครองตระกูลแล้ว ก็คงทำอะไรนางไม่ได้!
คิดถึงตรงนี้ สายตาที่หลิ่วฟูเหรินมองหลี่เยว่หานก็เต็มไปด้วยความหมาย
หลังจากทานอาหารเสร็จ บรรยากาศระหว่างหลิ่วฟูเหรินกับหลี่เยว่หานก็กลมกลืนยิ่งนัก หลี่เยว่หานจัดรถม้าของจวนขุนพลไปส่งหลิ่วฟูเหรินกลับบ้านพักเล็ก แล้วก็เข้านอนทันที
เช้านี้ช่างวุ่นวายพอตัวเลยทีเดียว!
แต่เดิมคิดว่าจวนขุนพลไม่มีอะไรให้นางจัดการ แต่ไม่คิดว่าเช้านี้จะถูกปลุกแต่เช้า ทั้งดูสมุดบัญชี ทั้งจัดการกิจการใหญ่น้อยในจวน แม้แต่ผู้รับผิดชอบกิจการนอกจวนขุนพลอีกสองสามแห่งก็มารับนายหญิง ทำเอาหลี่เยว่หานเหนื่อยหนักมาก
ยิ่งหลี่เยว่หานยุ่งจนแทบจะแยกร่างได้ นางก็ยิ่งเข้าใจว่าสิ่งที่ต้องทำอย่างเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ คือการเอาตระกูลพ่อค้าอย่างตระกูลหลิ่วที่พร้อมอยู่แล้วมาอยู่ในกำมือของนาง
หลี่เยว่หานเชื่อว่าหลิ่วฟูเหรินเป็นคนที่มีสมองดี นางได้อธิบายถึงผลประโยชน์ต่าง ๆ อย่างชัดเจนแล้ว หลิ่วฟูเหรินน่าจะหาวิธีพูดจาเกลี้ยกล่อมหลิ่วเทียนเสียงได้แน่นอน
เพียงแต่หลี่เยว่หานไม่คิดว่าหลิ่วฟูเหรินจะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพขนาดนี้ ตั้งแต่เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นหลิ่วฟูเหรินและหลิ่วเที
