บทที่ 325 แสดงไมตรี
หลี่เยว่หานครั้งนี้มาที่ตระกูลหลิ่วมีสองจุดประสงค์
ประการแรกคือมาเยี่ยมนายท่านผู้เฒ่าหลิ่วและหลิ่วเทียนเสียงสามีภรรยา
ไม่ว่าจะอย่างไร การแต่งงานของตระกูลหลิ่วครั้งนี้ก็ช่วยปกป้องเจ้าของเดิมมาหลายปี มิเช่นนั้นด้วยนิสัยของหวังเฟิ่งคงทรมานเจ้าของเดิมจนตายไปนานแล้ว และหลังจากที่ยอมรับนางเป็นบุตรบุญธรรมในภายหลัง ตระกูลหลิ่วก็ช่วยเหลือตระกูลเหมิงแห่งหมู่บ้านไป๋อวิ๋นไม่น้อย
อย่างน้อยก็มีบุญคุณอยู่บ้าง หลี่เยว่หานรู้สึกว่าตนเองไม่อาจเป็นคนอกตัญญู เรื่องมอบจวนให้ก็เป็นความจริงขอเพียงหลิ่วเทียนเสียงสามีภรรยายอมปล่อยให้หลิ่วจื้อหย่วนอยู่ในจวนหลังเล็กนี้ หลี่เยว่หานไม่เพียงจะมอบจวนที่ว่างให้ตระกูลหลิ่วแต่ยังจะมอบร้านค้าที่ตระกูลหลิ่วสามารถดำเนินกิจการได้ให้หลิ่วเทียนเสียงสามีภรรยาด้วย
ด้วยเช่นนี้จึงสามารถรับประกันได้ว่าตระกูลหลิ่วจะไม่ถูกคนเกเรอย่าง หลิ่วจื้อหย่วนทำลายและยังรับประกันได้ว่าคนตระกูลหลิ่วจะเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกับนางอีกด้วย
ส่วนจุดประสงค์ที่สองของการมาครั้งนี้ ก็คืออยากช่วยหลี่หรงหรงสักหน่อย
ในเมื่อหลี่หรงหรงสามารถมาขอร้องต่อหน้านาง ยังพูดตรง ๆ ว่าหลี่ต้าเฉิงและหวังเฟิ่งตอนนี้ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก หลี่เยว่หานก็ไม่อาจใจร้ายไม่สนใจได้จริง ๆ ไม่เช่นนั้นหากเรื่องนี้แพร่กระจายไปถึงเมืองหลวง คนส่วนใหญ่ก็ยังจะชี้หน้าด่าทอนาง บางทีอาจจะด่าทอ จวนกั๋วกง และจวนขุนพลไปด้วยก
