บทที่ 324 ก่อกวนให้น้ำขุ่น
ตระกูลหลิ่วเกิดความวุ่นวาย!
หลังจากที่หลี่เยว่หานล้มลงในอ้อมกอดของหมิงจูแล้ว หมิงจูก็เริ่มตะโกนว่าเกิดเรื่องแล้ว ฮูหยินตกใจจนหมดสติไป!
หลี่หรงหรงแต่เดิมอยู่ในห้อง พอได้ยินว่าหลี่เยว่หานมาก็คิดจะออกไปดูสักหน่อย แต่พอนึกได้ว่านางเพิ่งพบหลี่เยว่หานและได้ยินเสียงเอะอะข้างนอก หลี่เยว่หานคงมาก่อกวนให้น้ำขุ่นแน่ ๆ จึงอยู่แต่ในห้องดูแลบุตรสาวอย่างตั้งใจ ไม่ได้ออกไปยุ่งเกี่ยว
พอได้ยินเสียงหมิงจูตะโกน หลี่หรงหรงก็ใจหายใจคว่ำไม่น้อย รีบฝากบุตรสาวไว้กับนางนมข้างกายแล้วเปิดประตูห้องวิ่งออกไป
“หมิงจู ๆ เกิดอะไรขึ้นมีเรื่องอะไรกัน!” หลี่หรงหรงวิ่งมาถึงตรงหน้าหมิงจูที่กำลังอุ้มหลี่เยว่หานนั่งอยู่บนพื้นถามอย่างร้อนใจ
พอเห็นหลี่หรงหรง หมิงจูก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะร้องไห้พลางเล่าว่า ” วันนี้ฮูหยินของพวกข้ามาเยี่ยมนายท่านผู้เฒ่าหลิ่วไม่คาดคิดว่าฮูหยินน้อยตระกูลหลิ่วจะพูดจาไม่ให้เกียรติฮูหยินของพวกข้า ฮูหยินของพวกข้าตั้งใจให้ข้าไปสอนมารยาทฮูหยินน้อยตระกูลหลิ่วสักหน่อย แต่ไม่คิดว่าฮูหยินน้อยตระกูลหลิ่วจะด่าทอฮูหยินของพวกข้าอย่างไม่ไว้หน้า!”
“ฮูหยินของพวกข้าอ่อนแอขนาดนี้จะทนรับคำดูถูกเหยียดหยามจากคนอื่นได้อย่างไร ยิ่งเมื่อวานหมอหลวงเพิ่งมาตรวจแล้วบอกว่าครรภ์ของฮูหยินไม่ค่อยมั่นคงนัก เมื่อครู่พวกข้ากำลังจะกลับแล้ว ฮูหยินน้อยตระกูลหลิ่วก็มาด่าทอฮูหยินของพวกข้าอีก ฮูหยินของพวกข้าร
