บทที่ 315 ความฝันของข้าเช่นกัน
“แต่ก่อนก็เคยมีนะ” ฟางจื่อหลานยอมรับอย่างเปิดเผย “แต่พอเจ้าพูดมาเมื่อครู่ ข้าว่ายังไงก็ไม่ควรยุ่งเกี่ยวจะดีกว่า พูดแล้วน่าละอาย ถึงแม้หยวนหลิงเอ้อร์จะมาทำตัวไม่เหมาะสมที่หน้าประตูจวนกั๋วกงของพวกเราเมื่อเช้านี้ แต่ท่าทีของนางก็เหมือนกับบรรดาคุณหนูจากตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงส่วนใหญ่”
“พวกลูกสาวเลือดแท้จากตระกูลใหญ่ที่มีรากฐานมั่นคงต้องมีแผนการอื่นแน่ๆ แต่ลูกสาวนอกสายตาต่างออกไป พวกนางต้องเป็นอนุภรรยาให้ตระกูลใหญ่ หรือไม่ก็แต่งงานต่ำศักดิ์ ความคิดของพวกตระกูลใหญ่นั้นช่างสกปรกนัก ป้าก็เป็นห่วงว่าเจ้าจะป้องกันไม่ไหว เลยคิดจะส่งลูกบุญธรรมของข้าไปอยู่ข้างกายเจ้า หนึ่งก็เพื่อช่วยดูแลเจ้าตอนท้อง สองก็เพื่ออุ่นเตียงให้เหวินจั๋ว เผื่อเขาจะได้เลิกคิดไปมาหาสู่กับพวกผู้หญิงข้างนอก”
“รอเจ้าคลอดลูกแล้ว ถ้าเจ้าชอบลูกบุญธรรมของข้า ก็รับนางเข้าเป็นอนุก็ได้ หรือจะให้อยู่ข้างกายรับใช้ก็ได้ ยังไงเจ้าก็เป็นคุณหนูจากตระกูลหยูของพวกเรา เรื่องนี้ก็ต้องเข้าข้างเจ้าและปกป้องเจ้าอยู่แล้ว”
ความคิดของฟางจื่อหลาน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นความคิดของผู้หญิงที่ถูกหล่อหลอมจากระบบศักดินาในยุคนั้นอย่างชัดเจน หลี่เยว่หานถึงกับรู้สึกโชคดีที่ตัวเองมาเกิดในยุคที่ไม่ต้องมัดเท้า…
หลี่เยว่หานอยากจะบอกฟางจื่อหลานว่าความคิดของนางไม่ถูกต้อง แต่ภายใต้บริบทของยุคสมัย ความคิดของฟางจื่อหลานก็ปกติมาก เป็นเพีย
