งผู้ใหญ่ที่เป็นห่วงลูกสาวที่แต่งออกไป ว่าจะเสียใจเรื่องสามีหรือไม่เพราะการตั้งครรภ์ จึงอยากให้คนที่ไว้ใจได้ไปอยู่ข้างๆ ช่วยดูแลนาง
ต้องยอมรับว่าตอนแรกที่ตั้งครรภ์ หลี่เยว่หานมีความคิดอะไรมากมาย แม้กระทั่งเรื่องที่เมิ่งฉีฮ่วนจะมีภรรยาน้อยหลายคนก็คิดไม่น้อย ดังนั้นในช่วงแรกจิตใจของนางจึงค่อนข้างกระวนกระวาย
โชคดีที่ช่วงนั้นต้องเดินทางตลอด ระหว่างทางมีเสี่ยวหลิงซีมาเป็นเพื่อน ทำให้หลี่เยว่หานไม่ค่อยกังวลมากนัก
พอมาถึงเมืองหลวง นางก็รีบเร่งยื่นเรื่องให้ฮ่องเต้ เพราะอาจจะมีความร้อนใจปนอยู่บ้าง
ดังนั้นเมื่อเผชิญกับคำแนะนำในตอนนี้ ถึงแม้ หลี่เยว่หานจะฟังไม่ได้ทั้งหมด แต่ก็ไม่อยากขัดใจ จึงต้องอดทนพูดว่า “สามีของข้าเป็นคนที่ควบคุมตัวเองและเคร่งครัดในพิธีการมาก ในเรื่องของฝ่ายใน เขาเคารพการตัดสินใจของข้าทุกอย่าง และจะไม่ไปพัวพันกับผู้หญิงคนอื่นข้างนอก อีกอย่าง ลูกบุญธรรมของท่านป้าต้องเป็นเด็กที่เลี้ยงดูมานานแล้ว จะเอาอนาคตทั้งชีวิตของคุณหนูมาทำลายเพื่อข้าได้อย่างไร”
ได้ยินดังนั้น ฟางจื่อหลานก็ร้องไห้อีกครั้ง “เด็กดี ป้าคิดผิดไปเอง…ถึงป้าจะมีลูกชายลูกสาวแล้ว แต่น้องชายน้องสาวของเจ้าก็ยังเด็กกว่าเจ้าอยู่ ลูกบุญธรรมของป้า คุณหนูหลานเป็นเด็กที่ข้ารับมาตอนเพิ่งมาถึงเมืองหลวง สอนกลอนหนังสือมารยาท ทุกอย่างเลี้ยงมาตามแบบคุณหนูที่ควรจะเป็น ถึงแม้ภายหลังข้าจะมีลูกชายหนึ่งคนลูกสาวสองคน แต่ก็ไม่เคยคิดว่า
